Aşkın okuluna yazıldım,
Devamsızlıktan sınıfta kaldım.
Akıl verdiler, ağır geldi,
Kalbim karıştı, bir şey anlamadım.
Ne âlimler çözmüş bunu,
Ne allâme-i cihan.
Biz planlar yaparken,
Bize gülüyor Yaradan.
Allâme-i cihan olsan,
Aşkı nereden bileceksin?
Bin yıl okuyup yazsan da,
Bir bakışa yenileceksin.
Âlim olsam ne yazar?
Allâme-i cihan olsam ne?
Sen bir kere “gel” deyince,
Bütün bildiklerim çöpe!
Âlim olsam ne yazar?
Aşkın hesabını tutan mı var?
İnsan kendini tutar sanır,
Yüzündeki Nur’u görene kadar.
Aşkın kitabı varsa getir,
Altını beraber çizelim.
İlk maddesi “kaç” diyorsa da,
İkinciye “geri dön” yazalım kesin.
Kitap kitap aşk okudum,
Bir satırını çözemedim.
Meğer gönül başka lisanmış,
Ben o dili hiç bilmedim.
Allâme-i cihan olsan,
Aşkı nereden bileceksin?
Bin yıl okuyup yazsan da,
Bir bakışa yenileceksin.
Âlim olsam ne yazar?
Allâme-i cihan olsam ne?
Sen bir kere “gel” deyince,
Bütün bildiklerim çöpe!
Âlim olsam ne yazar?
Aşkın hesabını tutan mı var?
İnsan kendini tutar sanır,
Yüzündeki Nur’u görene kadar.
