Köşe Blog Yazıları

ÖZNUR KÖSELİÖREN:SATRANÇ

Satranç  Yıllar geçtikçe eskiye dönüp bakar oldum Nerde hata yaptım diye sorguladığım bir anda, Cevap verirken dürüst olmanın canımı yaktığı anlar oldu. Bazı hataların ardına cahillikle sığınabiliyor insan, Ama yaşımız artık bu küçük oyunları da kaldırmıyor. Fevri hareketlerim, düşünmeden verdiğim kararlar var. Yıllarca kendimi haklı görsemde, Durup düşününce, Bir merhameti bile çok gördüğüm insanlar var. Sonra hiç haketmediği halde defalarca hoşgörüyle sarıp sarmaladığım insanlar… Dengeyi kurmakta zorlanıyorum, Kimi nereye koyacağımı hala tam kestiremediğim yanlış hamlelerim var. Hayat bir oyun ve bu oyun bir satrançsa ben hep yeniliyorum! Bugün denk geldiğim bir video da geçen bir cümle bir müddet duvarı seyretmeme…

SEVDA ANLI:EN YAKIN YARA

EN YAKIN YARA Kardeşlik, hak, vicdan ve insanın en yakınından gördüğü kırgınlıklar üzerine İnsan hayata gözlerini açtığında ailesini seçmez. Aynı sofrada büyüdüğü insanları, aynı evin duvarları arasında paylaştığı çocukluğunu, kendisine kardeş diye öğretilen bağları bir tercih olarak değil, hayatın kendisine sunduğu bir emanet olarak kabul eder. Kardeşlik, çoğu zaman insanın ilk güven duygusudur. Birlikte büyümek, aynı anılara sahip olmak, birbirinin geçmişini bilmek ve yıllar geçse de bir bağın kopmayacağına inanmak… Belki de bu yüzden insan, kardeşinden gördüğü kırgınlığı yabancıdan gördüğü bir haksızlık kadar kolay atlatamaz. Çünkü yabancı incittiğinde mesafe koyabilir, hayatından çıkarabilir, yolunu değiştirebilir. Ama insanın kanından olanla yaşadığı kırgınlık,…

SEVDA ANLI:24 KASIM’IN ARDINDA BİR ÖĞRETMENİN HİKÂYESİ

24 KASIM’IN ARDINDA BİR ÖĞRETMENİN HİKÂYESİ Bir günle hatırlanan, ancak her gün geleceği taşımaya çalışan öğretmenlerin görünmeyen emeği üzerine… 24 Kasım geldiğinde öğretmenlerden söz ederiz. Emeklerini, fedakârlıklarını, sabırlarını ve geleceğe bıraktıkları izleri hatırlamaya çalışır, güzel sözlerle mesleklerinin değerini anlatırız. Çiçekler verilir, mesajlar paylaşılır, konuşmalar yapılır ve öğretmenliğin ne kadar kıymetli olduğuna dair cümleler kurulur. Oysa 24 Kasım’ın ardında, yalnızca bir günle anlatılamayacak kadar büyük, çoğu zaman görünmeyen ve her sabah yeniden başlayan bir hikâye vardır. Bir öğretmenin hikâyesi, sınıfa girdiği anda başlamaz. Bazen gece yarısı hazırladığı bir dersin içinde, bazen bir öğrencisinin sessizliğini anlamaya çalışırken, bazen de bütün yorgunluğuna rağmen…

SEVDA ANLI:BİR SÖZÜN YÜKÜ

BİR SÖZÜN YÜKÜ İnsan bazen en ağır yükü, hiç hak etmediği sözlerle taşır. İnsan bazen hiç yapmadığı bir şeyin hesabını vermek zorunda kalır. Üstelik bu hesap, yabancıların karşısında değil, en yakınlarının yanında açılır. Bir yanlış anlaşılma, eksik bir haber, söylenmemiş bir cümle ya da o gün kurulmamış bir telefon, bir anda yılların yakınlığını gölgede bırakabilir. Asıl yaralayan ise yaşanan olayın kendisinden çok, o olayın üzerine yüklenen anlamlar ve insanın hiç hak etmediği suçlamalarla karşı karşıya kalmasıdır. Aile içinde herkesin bir hikâyesi, bir kırgınlığı, bazen de kimseye anlatamadığı bir çaresizliği vardır. İnsanların yaşadıkları acıları görmezden gelmek elbette mümkün değildir. Fakat acının…

MERYEM BAYRAK BULUT:YÜRÜMEYİ ÖĞRENMEK

YÜRÜMEYİ ÖĞRENMEK İnsanın hayatında, kendisine değer vermeyen insanlara üzülmenin de bir süresi vardır. İlk zamanlar anlamaya çalışırsın. Neden böyle davrandığını sorgular, belki bir gün değişir umuduyla beklersin. Kırıldığını belli etmemek için susar, incindiğini anlatabilmek için doğru kelimeleri ararsın. Oysa bazen ne kadar anlatırsan anlat, karşındaki insanın duymak gibi bir niyeti yoktur. Sonra bir gün, içinde bir şey değişir. Üzüntünün yerini farkındalık, bekleyişin yerini kabulleniş alır. Mantığın konuşmaya başlar ve kendine şu soruyu sorarsın: Ben neden bana değer verilmeyen bir yerde kalmak için bu kadar çabalıyorum? İşte insanın kendine dönmeye başladığı yer tam da orasıdır. Kendine saygı duymayı öğrendikçe, hak etmediğin…

Ali Elibüyük (Ozan Serpinhan):Sözün Ağırlığı ve Hakikat Sınavı

DENEME Sözün Ağırlığı ve Hakikat Sınavı Felsefe ve edebiyat, kalabalıkların dikkatini çekmek için suya atılan ucuz bir yem değildir. Söz, bir vitrin süsü ya da anlık bir beğeni devşirme aracı olduğunda kendi özünü incitir. İnsan düşüncesinin en derin sorularıyla hesaplaştığı, acının, sevincin, vicdanın ve hakikatin kelimelere döküldüğü bu alan; yüzeysel heveslerin değil, ağır bir sorumluluğun yurdudur. Gerçek üretim, görünmeyen bir sabır ve sessiz bir adanmışlık ister. Uykusuz gecelerin, silinip yeniden yazılan satırların, sınanmış duyguların ve bedeli ödenmiş duruşların sonunda ortaya çıkan her eser, arkasında bir emek taşır. Başkasının alın terini küçümseyen, güzel çabaları görmezden gelen ya da kendi eksikliğini başkasını…

Faik danışman: Faşizm İki Kişiliktir Önce

Faşizm İki Kişiliktir Önce Yaslandığın duvar su içmişse karanlıktan üzerinde siyah bir iz bırakması muhtemeldir, Ve inanç serapla gelen berrak sudur çoğu zaman kirlerinden arınmak için suretine girmek gerekir. Gölgelerin ihanet ettiği yerde dürüstlük heykeli er geç yıkılır, masumiyetin kapısı içindeki hırsızı hapis tutana kadardır. Korkunun annesi bile olsa kalbin er geç zehirli bir yılana sarılır. Bütün inançlara rehberlik eder aşk ve silahsız yapar bütün savaşlarını yine de ganimet hep kanla alınır. Aşkın üniversitesi yatak odasıdır. Ya sabaha doktor Ya da hasta çıkarsın, Bütün deliler aynı dili konuşur, ipe geçirilen her saniye bir sonraki zamana çağrıdır sadece belki ecel arası…

SACİT ÖZDEMİR:BENİ BİR CÜMLEYE SIĞDIRMAYIN

BENİ BİR CÜMLEYE SIĞDIRMAYINBeni tanımlamaya çalışmayın. Çünkü ben, insanların birbirine anlattığı kadar basit bir hikâye değilim.Bazen bir masanın üzerinde unutulmuş kitaptayım, bazen hiç tanımadığım bir insanın derdini dinlerken. Bazen bir fikrin en sert savunucusu, bazen bir çocuğun gülüşüne saatlerce anlam yükleyen biriyim. Aynı gün içinde hem dünyanın bütün yükünü omuzlarımda hissedebilir hem de küçücük bir güzelliğe yeniden hayran kalabilirim.Bende biraz çelişki var, kabul ediyorum. Herkesin arasında olup kimseye ait hissetmediğim zamanlar da oluyor. Çok konuşmak isteyip tek kelime etmediğim, kalabalıkların içinde kendi düşüncelerime çekildiğim de…Ama artık kendimi anlatmak için insanların beni anlamasını beklemiyorum.Bir insanın hangi siyasi düşünceye sahip olduğundan önce…

SAMİR TURAN:ZONA

Samir Turanın Zona adlı fantastik romanından bir bölüm Çığlıklarla dolu korkunç bir feryat, yerimden fırlayarak kalkmama neden oldu. Tanrım, yoksa… Yoksa… Yoksa o vahşi köpek Nelson’a saldırmıştı. Deliler gibi ayağa fırlayıp elime bir mızrak aldım. Agustin’in geceki cesareti bana da bulaşmıştı. Ah, neden Nelson’la birlikte gitmemiştim ki? Tanrım, nasıl böyle bir hata yapmıştım?Tüm gücümle nehre doğru koşuyordum. Yol ise sanki ayaklarımın altında uzadıkça uzuyordu. Korktuğum manzarayı uzaktan da olsa gördüm. Nelson yerde yatıyordu. Üzerinde de o köpek vardı. Deliler gibi bağırarak koşuyordum. Kahrolası yol bir türlü bitmek bilmiyordu. Yaklaşık yüz elli metre kala köpek Nelson’ın üzerinden sıçrayarak uzaklaştı. Yüzü Zona’ya…

ÖZNUR KÖSELİÖREN:YABANCI

Yabancı  Kalbimi yoran her şeyden uzaklaşmak istiyorum. Yeni insan tanımak, yeni yaralar açmak istemiyorum. Bir insanın sabah kaçta uyandığını, Kaçta uyuduğunu, Kahveyi sade mi, yoksa şekerli mi içtiğini bilmek istemiyorum.  Sinirlenince saçını mı düzeltir, Gözlüğüyle mi oynar, Dalıp uzaklara mı gider bilmek istemiyorum. Doğum günü ne zaman,  Burcunun özelliklerini taşıyor mu beynimde yer etsin istemiyorum. Her şeyini bildiğim bir yabancıya dönüşsün istemiyorum. Her şeyimi bilen, Yaram nerdedir, En çok neye ağlarım, Neye trip atarım, En büyük hayal kırıklıklarım nedir bilsin, Sonra o da aynı yerden kanatsın istemiyorum. Ben yoruldum. Yorulduğumu anlatmaya çalışmaktan da yoruldum. Sesimden anlasınlar, Suskunluğumdan anlasınlar, Ben kendimi…