RESSAM
Adam önüne eğilmiş sürekli olarak bir şeyler karalıyordu.
Merakımı gideremedim, yanına yaklaşıp, dibine kadar sokuldum.
Ne çizdiğini anlayamamıştım “ Güzel şeyler, neyin resmi bunlar” dedim. “ Bilmiyorum neyin resmi” dedi.”
Sanki Picasso’ yu andırıyor, bravo “ dediysem de adam aldırış etmeksizin çizmeye devam etti.
“ Bunlar harika” diye yineledim, “ Bir de renkli yapsanız” “ Renkli” diye tekrar etti kendi kendine.
“ Karakalem’ de çok yeteneklisiniz, yağlıboya yapsanız çok satardı” Başını yukarı kaldırdı, opak gözleriyle sesimden yüzümü yakalamaya çalışıyordu sanki. Tekrar yineledi: “Renkli…”
Düşündüm:
Bu adamın gözleri görseydi eğer kim bilir ne şaheserler yapardı.
Adam başını yine önündeki kâğıda çevirerek mırıldandı: “ O zaman içinden ve içimden geçenleri duyamazdım.
Belki de berbat şeyler olurdu…
Cevdet Erdemol
