YAŞAM SİSLİ BİR YOL GİBİ
Yaşam bana sisli bir yolu andırıyor,
Adımlarım buz kütlelerine basıyor sanki.
Korkuyorum… Önümü göremiyorum,
Korkuyorum… Kayar da düşerim diye.
Bazen, eline ilk kez kar tanesi değen bir çocuk gibi
Hayranlık duyuyorum yaşama; merakım kabarıyor.
Bazen de saçları arasında siyahı arayan bir beden gibi
Belki bir güzel anıya rastlarım, o güne dönerim diye.
En çok da bugüne sözüm geçmiyor sanki.
Ya geçmişi önüme koyuyor
Ya geleceğe bak diyor…
Bugünün tadını bana bırakmıyor.
Hâlbuki dün dediğin, bugünden ibaretti değil mi?
Günde kaç kez soruyorum kendime bu soruyu?
Belki hiç… Belki de her solukta, her nefeste.
FADİME SARIKAMIŞ
