1
Eser sahibi kimdir? Sizi biraz daha yakından tanıyabilir miyiz?
Ben Yusuf Bingöl. Hayatı biraz erken tanımak zorunda kalmış, duygularını susturmak yerine kaleme dökmeyi seçmiş biriyim. Yazmak benim için sadece bir hobi değil; bazen nefes almak, bazen içimde birikenleri hayata bırakmanın en sessiz yolu oldu. İnsanların görmediği duyguları satırlara dökmeyi seviyorum. Çünkü bazı yaralar konuşamaz ama yazabilir.
2 Hayatınızın dönüm noktaları, yazarlığa yönelmenizde etkili olan olaylar nelerdi?
Hayatta yaşadığım bazı kırılmalar beni yazıya itti. İnsan bazen anlaşılmadığında susar, bazen de kaleme sarılır. Ben ikinci yolu seçtim. İçimde biriken duygular, mücadeleler, yalnızlıklar ve umutlar zamanla cümlelere dönüştü. Yazmak bana hem güç verdi hem de kendimi yeniden tanımamı sağladı.
3 Yazarlık serüveninizde kaleme aldığınız ilk eser mi? İlk eseriniz neydi?
İlk ciddi eserim “Bir Umudun Hikayesi” oldu. Aslında bu kitap sadece bir hikâye değil; benim iç dünyamın, mücadelelerimin ve hayata tutunma çabamın satırlara dönüşmüş hâli.
4 Bu ilk adım size ne hissettirdi?
Tarifi zor bir duyguydu. Korku da vardı, heyecan da… Ama en çok da gurur vardı. Çünkü insan bir gün kendi kelimeleriyle insanların kalbine dokunabileceğini fark edince içten içe değişiyor.
5 Eserlerinizde tekrar eden temalar ya da sizi yansıtan karakterler var mı?
Evet, umut, mücadele, yalnızlık, sabır ve yeniden ayağa kalkmak benim yazılarımda sık geçen duygular. Yazdığım karakterlerin çoğunda kendimden izler vardır. Çünkü insan en gerçek satırları kendi içinden yazıyor.
6 Kendinizi yazdığınız karakterlerde bulduğunuz olur mu?
Olmaz mı… Bazen bir cümlede, bazen bir suskunlukta kendimi görüyorum. Yazdığım bazı karakterler aslında benim söyleyemediklerimi söylüyor.
7 Bugüne kadar yayımlanmış kitaplarınızdan kısaca bahseder misiniz?
Şu an en çok üzerinde durduğum eserim “Bir Umudun Hikayesi.” Bu kitap; pes etmeyen insanların, içindeki ışığı kaybetmeyenlerin hikâyesi. Okuyan herkesin kendinden bir parça bulmasını istedim.
8 Bu kitapların sizin için anlamı nedir?
Benim için bir kitap sadece kâğıt değildir. Her sayfasında bir duygu, bir gece, bir mücadele vardır. Yazdığım her satır benim hayatımdan bir iz taşıyor.
9 Yazarken size ilham veren şey nedir?
İnsanlar… Yaşanmışlıklar… Sessizlikler… Bazen küçücük bir cümle bile içimde koca bir hikâyeye dönüşebiliyor. En büyük ilhamım gerçek duygular.
10 Bir fikri yazıya dönüştürmeye iten duygu ya da an nedir?
İçimde susturamadığım bir his varsa mutlaka yazıya dönüşür. Bazı duygular insanın içinde fazla ağır geliyor; ben onları kelimelere bırakarak hafifliyorum.11
Bir yazar olarak üretim rutininiz nasıldır?
Çok planlı biri olduğumu söyleyemem. Genelde gece saatlerinde, herkes sustuğunda daha iyi yazıyorum. Çünkü sessizlik bana düşünme alanı veriyor.
12 Belirli bir yazma saatiniz ya da ritüeliniz var mı?
Gece yazmayı seviyorum. Müzik açıp uzun uzun düşünmek bazen yazının yarısını oluşturuyor. Bir cümle gelince gerisi kendiliğinden akıyor zaten.
13 Yazma sürecinde sizi en çok zorlayan şey neydi?
Bazen duyguları tam anlamıyla anlatabilmek zor oluyor. Çünkü bazı acılar kelimeye kolay dönüşmüyor. Ama yine de yazmaya devam ediyorum.
14 Hiç vazgeçme noktasına geldiğiniz oldu mu?
Oldu. Ama sonra şunu fark ettim: İnsan hayallerinden vazgeçerse içinde bir şey eksik kalıyor. Ben eksik kalmak istemedim.
15 Eserlerinizin ana fikirleri ya da vermek istediğiniz temel mesajlar nelerdir?
Kimse umudunu kaybetmesin istiyorum. İnsan ne yaşarsa yaşasın yeniden ayağa kalkabilir. Benim satırlarım biraz da bunu anlatıyor.
16 Okuyucunun metnin sonunda zihninde neyle kalmasını istersiniz?
“Ben de başarabilirim” hissiyle ayrılmalarını isterim. Çünkü bazen bir cümle bile insanın hayatına dokunabilir.
17 Okuyucular neden sizin kitabınızı okumalı?
Çünkü içinde yapay duygular yok. Gerçek hisler, gerçek mücadeleler var. Ben insanların sadece okumasını değil, hissetmesini istiyorum.
18 Sizi diğer yazarlardan ayıran şey ne olabilir?
Ben kusursuz görünmeye çalışmıyorum. İçimden geldiği gibi yazıyorum. Belki de insanlara geçen samimiyet tam olarak budur.
19 Son olarak, edebiyat yolculuğunda olan genç yazarlara veya yazar adaylarına ne söylemek istersiniz?
Kimse sizi anlamıyor diye kaleminizi bırakmayın. En güçlü hikâyeler, en çok sessiz kalan insanların içinden çıkar.
20 Yazmaya yeni başlayanlara bir tavsiye mektubu yazacak olsanız, ilk cümlesi ne olurdu?
“Kalbinizde taşıdığınız hiçbir duygu küçümsenecek kadar değersiz değildir; çünkü bazen bir insanın hayatını değiştiren şey, başka bir insanın cesaret edip yazdığı tek bir cümledir.”
