ÇARKLARIN GÖLGESİNDE
Karanlık fabrikalar yutar işçi ömrünü
Zenginlerin kasası saklar halkın dününü
Alın teri dökülür her sabah tezgâhlara
Mahkûm edilir halklar, sistemlere, âhlara
Adâlet terazisi bozuk tartar her zaman
Fakir ekmek ararken zengin vermez hiç aman
Emeğin hakkı yenir parlak sırça köşklerde
Yoksulun feryâdı var, sokaklarda, meşklerde
Madenlerin dibinden yükselir feryâdımız
Emeğin kavgasında yazılıdır adımız
Kelimeler bir silah uyanan kitlelere
Mısralar barikattır sömüren sistemlere
Yüksek bürokrasinin koridorları soğuk
Mühürlerin altında kalır binlerce çığlık
İstidâlar birikir tozlu raflar içinde
Halkın hakkı çiğnenir masalar üzerinde
Takım elbiseliler seyreder bu yıkımı
İmzalara kurbandır gariban her adımı
Makam koltuklarında unutulmuş adâlet
Mevzûât labirenti doğurur koca zillet
Tarım işçisi her gün yanar güneş altında
Emeğin karşılığı kaybolur yol hattında
Aracı, tefeci, bey, kapışır tüm hasadı
Toprağı işleyenin duyulmaz hiç feryâdı
Mevsimlik işçilerin yollardadır hayatı
Böyle kurulmuş sistem, durmuş âdil saatı
Fabrikadan tarlaya uzanır bu sömürü
Bu çürümüş düzenin bitmeli artık ömrü
Zincirleri kıracak halkın yumruklu eli
Bu düzeni yıkacak işçinin öfke seli
Gelecek o güzel gün şafak sökecek elbet
Emeğin dünyasında son bulacak bu gurbet
EBEDÎ der ki elbet; bu halkların kavgası
Tarihin sayfasında bitecek halkın yası
Kalemimiz nöbette, mısralar hep ayakta
Aydınlık yarınlar var; akıllarda, sokakta…
(01.05.2026)
İHSAN FATİH POLAT/(OZÂN EBEDÎ)
MARDİN- 05059216302 (ozanebedi@gmail.com)
