GİDİŞİNDEN SONRA
Sen gittin, akşam sustu penceremde,
Bir kuş yarım bıraktı göç türküsünü.
Adını söylemedim kimselere,
İçimde çoğalttım son gülüşünü.
Masada soğuyan iki çay kaldı,
Biri sana baktı, biri yalnızlığa.
Saatler duvarlarda ağırlaştı,
Gece eğildi sessiz karanlığa.
Bir gün dönersin diye kapıyı
Her rüzgârda yeniden araladım.
Meğer umut da eski bir yara imiş;
Dokundukça kanadı, anladım.
Şimdi adın uzak bir kıyı bende,
Ne gemi var ne dönmeye cesaret.
Seni sevmek kaldı ömrümün içinde,
Gidişin kadar büyük bir emanet.
