Ömür dediğim
Uslandı gönül
Söz bulmayınca
Kanatlar kırıldı.
Kalem olmayınca
Ask kâğıda yazılıyorken
Gönül uçtu
Yaralı kafesinden.
Kem oldu dünyası,
Can bulmak istedi,
Ömrü canan hevesiyle.
ömür dediğim
Daldaki yaprak
Salınıyor rüzgârda
O dal bu dal çarparak
Gözlerin baktığı
Gül goncalarından
Ümitle bakan
Sevdalı yüreklerden
Tas olup bağrına başınca
Onca çileyi
Aşık ile meşk eylemek istedi
Gönül seyre-seferinden.
Nilgun Babacan
