Eser sahibi kimdir? Sizi yakından tanıyabilir miyiz? İstanbul’da doğdum. Moda tasarımı eğitimi aldım. Uzun yıllardır New York’ta yaşıyor ve çalışıyorum. Hayatımın büyük bir bölümünde tasarım, kumaşlar ve insanlarla iç içe oldum. Yazmak ise bütün bunların yanında kendime ayırdığım, kimsenin müdahale edemediği bir alan oldu. Yazılarımda Samira’nın Şiiri adını kullanıyorum. Kendimi anlatmaktan çok insanları anlamaya çalışan biriyim. Gözlem yapmayı, dinlemeyi, bazen de herkesin geçtiği bir yerde durup kimsenin fark etmediği ayrıntılara bakmayı seviyorum. Hayatın yalnızca büyük olaylardan ibaret olmadığını düşünüyorum. Bazen sıradan bir konuşma, bazen duyduğum tek bir cümle günlerce aklımda kalabiliyor.
Yazarlığa adım atmanızdaki asıl kırılma noktası ne oldu? Aslında hayatımda bir sabah uyanıp yazar olmaya karar verdiğim bir gün olmadı. Yazmak zaten hayatımın içindeydi. Fakat yazdıklarımın yalnızca bende kalması gerektiği düşüncesinden vazgeçmem önemli bir dönüm noktasıydı. Bir süre sonra fark ettim ki benim düşündüğüm, sorguladığım ya da anlamlandırmaya çalıştığım pek çok şey başkalarının hayatında da karşılık buluyor. Bunu fark etmek yazdıklarımı paylaşma konusunda beni cesaretlendirdi.
Sizi ilk kez kalemi elinize almaya iten özel bir an var mıydı? Hatırladığım tek bir olay yok. Ben daha çok biriken şeyleri yazan biriyim. İnsan bazen yaşadığı anda ne hissettiğini bile tam olarak anlayamıyor. Üzerinden zaman geçiyor, başka şeyler yaşıyor ve bir gün hiç beklemediği bir anda o eski düşünce yeniden karşısına çıkıyor. Benim yazma isteğim de biraz böyle gelişti. Söyleyeceklerimi her zaman konuşarak anlatamadım. Yazarken daha rahat düşündüğümü fark ettim. Zamanla bu benim için bir alışkanlıktan daha fazlası oldu.
Çocukluğunuzdaki veya gençliğinizdeki okuma alışkanlıklarınızın bugünkü yazım dilinize ve üslubunuza nasıl bir etkisi oldu? Okumanın insana yalnızca kelime kazandırmadığını düşünüyorum. Başka hayatları tanımayı, farklı düşüncelere tahammül etmeyi ve bir olaya birden fazla açıdan bakabilmeyi de öğretiyor. Gençliğimden beri okuduğum metinlerde beni en çok etkileyen şey, anlatılanın ne kadar süslü olduğu değil, ne kadar inandırıcı olduğuydu. Bugün yazarken de buna dikkat ediyorum. Anlaşılmak için karmaşık cümleler kurmak gerektiğine inanmıyorum. Sade bir anlatımın da insanı uzun süre düşündürebileceğini düşünüyorum.
Hangi deneyimlerden sonra yazar olmaya karar verdiniz? Farklı bir ülkede yaşamak, değişik kültürlerden insanlarla tanışmak ve yıllar içinde hayatın birbirinden çok farklı yüzlerini görmek bana önemli bir gözlem alanı açtı. İnsanların dışarıdan görünen hayatlarıyla kendi içlerinde yaşadıkları her zaman aynı olmuyor. Beni en çok düşündüren konulardan biri bu. Zamanla bütün bu gözlemler yazdıklarıma yansımaya başladı. Yazarlığı bir unvan olarak düşünmedim. Önce yazdım, sonra bunları paylaşmaya başladım. Kitap yayımlama kararı ise bu sürecin devamı oldu.
İyi bir yazar olmanın şartları nelerdir? Siz bu yolda nasıl bir yöntem izlediniz? Bence iyi bir yazar olmanın tek bir formülü yok. Çok okumak, insanları gözlemlemek, araştırmak ve yazdıklarının üzerinde çalışmak önemli. Ama hepsinden önce insanın kendi anlatım biçimini bulması gerekiyor. Ben yazarken kendime sürekli şu soruyu soruyorum: Bunu gerçekten böyle mi anlatmak istiyorum, yoksa kulağa güzel gelsin diye mi yazıyorum? Gereksiz bulduğum cümleleri çıkarıyorum. Bazen bir metni defalarca değiştiriyorum. İlk yazdığım hâline bağlı kalmıyorum. Yazmak kadar yazdığından vazgeçebilmeyi de önemli buluyorum.
Kaleme aldığınız ilk kitap nedir ve varsa diğer kitaplarınız nelerdir? Yayımlanan ilk kitabım Uğurlanamayan. Benim için çok özel bir çalışma. Kitabın merkezinde, hayatımızdan tamamen çıkmamış olsa bile artık eskisi gibi var olmayan insanların bıraktığı duygular ve tamamlanmamış vedalar bulunuyor. Bunun dışında hazırlık aşamasında olan başka çalışmalarım da var. Şiir dosyalarım, farklı konuları ele aldığım metinlerim ve üzerinde çalıştığım kurgu projelerim bulunuyor. Bunları da zamanı geldiğinde okuyucularla buluşturmak istiyorum. Ancak şu an yayımlanmış tek kitabım Uğurlanamayan.
Kitaplarınızdaki konuları yazmaya yönlendiren en önemli etken ya da etkenler nelerdir? İnsan davranışları. Özellikle insanların söyledikleriyle yaptıkları arasındaki farklılıklar ilgimi çekiyor. Bir insanın neden değiştiğini, neden sustuğunu, neden bazen en çok istediği şeyden kendisinin uzaklaştığını düşünürüm. Uğurlanamayan’ı yazarken de ayrılığın yalnızca birinin gitmesiyle yaşanmadığı düşüncesinden yola çıktım. Bazı ilişkiler bitmez ama eski hâliyle de devam etmez. İnsan neyi kaybettiğini tam olarak tarif edemediği için bununla nasıl baş edeceğini de bilemez. Kitapta biraz bu belirsizliği anlamaya çalıştım.
Hikâyeyi kurgularken karakterlerinizin kaderini önceden tamamen planlıyor musunuz, yoksa yazım sürecinde karakterlerin kendi yollarını çizdiği oluyor mu? Bir metne başlarken anlatmak istediğim temel düşünce genellikle bellidir. Fakat her ayrıntıyı önceden belirlemeyi sevmiyorum. Yazarken başlangıçta düşünmediğim bir karakter özelliği ya da olayın farklı bir yönü ortaya çıkabiliyor. Bazen kurduğum bir cümle bile hikâyenin gidişini değiştiriyor. Bence karakterin davranışları inandırıcı olmalı. Sırf benim istediğim sona ulaşsın diye ona kendi yapısına uymayan kararlar verdirmek istemem. Bu yüzden kurguya belli ölçüde hareket alanı bırakıyorum.
Size ilham veren şeyler nelerdir? İnsanlar, şehirler, karşılaştığım olaylar, duyduğum konuşmalar… Bazen kalabalık bir ortam, bazen de kimsenin konuşmadığı birkaç dakika. Özellikle insanların farkında olmadan söyledikleri cümleleri ilginç buluyorum. Çok sıradan görünen bir sözün arkasında bambaşka bir hikâye olabiliyor. Bir de zamanın insanları nasıl değiştirdiği üzerine düşünmeyi seviyorum. Yıllar önce çok önemli bulduğumuz bir şeyin bugün hiçbir anlam taşımaması ya da unuttuğumuzu sandığımız bir ayrıntının hâlâ bizi etkileyebilmesi bana ilginç geliyor.
En çok hangi dönemlerde üretken oluyorsunuz ve yazma konusunda sizi en çok motive eden şey nedir? Genellikle gece saatlerinde daha rahat yazıyorum. Günün koşuşturması bitince düşüncelerimi toparlamak kolaylaşıyor. Fakat bazen günün ortasında aklıma gelen bir cümle bütün planımı değiştirebiliyor. Yazmak için mutlaka özel bir ortam hazırlamıyorum. Aklıma gelenleri not alıyorum, sonra uygun olduğumda üzerinde çalışıyorum. Beni motive eden şey yeni bir metnin ortaya çıkmasından çok, düşündüğüm bir konuyu sonunda istediğim gibi anlatabilmek. Bazen günlerce uğraştığım bir paragrafın yerine üç cümle yazıyorum ve o üç cümle bana daha doğru geliyor.
Okuyucular neden sizin kitabınızı okumalı? Herkesin her kitabı sevmesi gerektiğini düşünmüyorum. Uğurlanamayan da her okuyucuda aynı karşılığı bulmayabilir. Ama hayatında cevabını alamadığı sorular taşıyan, bir ayrılığın neden bu kadar uzun sürdüğünü anlamaya çalışan ya da bir insanı kaybetmeden de onun yokluğunu yaşamış olan okuyucuların kitapta kendilerinden bir şeyler bulabileceğine inanıyorum. Ben okuyucuya nasıl hissetmesi gerektiğini söylemek istemiyorum. Okuduğu şeyin onda nasıl bir karşılık bulacağına kendisi karar versin istiyorum.
Kitabınızdaki ana fikirler ve vermek istediğiniz mesajlar nelerdir? Uğurlanamayan’ın temelinde belirsiz kayıplar var. Bir insanın hayatımızdaki yeri değiştiğinde, hatta o kişi hâlâ hayatımızdayken bile bir kayıp yaşayabileceğimizi anlatıyorum. Bazen vedalaşacak bir fırsatımız olmaz. Bazen de ortada açıkça yapılmış bir veda yoktur. Yine de bir şeylerin artık eskisi gibi olmadığını biliriz. Kitapta bu durumun insan üzerinde bıraktığı izleri ele aldım. Aslında okuyucuya kesin bir mesaj vermekten çok, üzerinde fazla konuşulmayan bir duyguyu görünür kılmak istedim.
Yazar olmanın ve yazmanın sizin için zor yanları nelerdir, bunlarla nasıl başa çıktınız? Benim için en zor tarafı zaman. Günlük hayatın sorumlulukları, iş hayatı ve diğer uğraşlar arasında yazmaya düzenli olarak vakit ayırmak her zaman kolay olmuyor. Bir başka zorluk da insanın kendi yazdıklarına karşı tarafsız olamaması. Bazen çok beğendiğim bir metni birkaç gün sonra okuyunca aynı şeyi düşünmüyorum. Bu yüzden yazdıklarımı hemen bitmiş kabul etmiyorum. Üzerinden zaman geçmesini bekliyorum. Bir metne biraz uzaklaştıktan sonra dönmek eksiklerini daha iyi görmemi sağlıyor.
Yazar tıkanıklığı yaşadığınızda bu durumun üstesinden nasıl geliyorsunuz? Yazamadığım zaman kendimi zorlamıyorum. Her gün mutlaka bir şey üretmek gerektiğine inanmıyorum. Bazen okumayı, bazen insanlarla sohbet etmeyi, bazen de hiçbir şey yapmamayı tercih ediyorum. Zihnin de dinlenmeye ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Benim için önemli olan yazamadığım günleri bir başarısızlık olarak görmemek. Çünkü bazen insan yazmadığı zamanlarda da ne yazacağını düşünmeye devam ediyor.
Kitaplarınızı kitlelere ulaştırmak, kendinizi tanıtmak ve düşüncelerinizi insanlara anlatmak için ne gibi organizasyonlar yapıyorsunuz? Sosyal medyayı aktif olarak kullanıyorum. Şiirlerimi, yazılarımı ve zaman zaman seslendirdiğim metinleri farklı platformlarda paylaşıyorum. Yazılı röportajlara katılmak da okuyucularla tanışmanın yollarından biri. Özellikle sesli anlatımlara ilgi duyuyorum. Bir metni yalnızca okumakla dinlemek arasında farklı bir deneyim olduğunu düşünüyorum. Bu nedenle sesli kitap, podcast ve benzeri çalışmalarla da ilgileniyorum. Bunları yaparken sürekli kendimi tanıtmak yerine yazdıklarımın insanlara ulaşmasını önemsiyorum. Okuyucu bir metni beğenirse zaten yazarını merak ediyor.
Kitap fuarlarındaki okur-yazar buluşmalarının sizin için önemi nedir, bu etkinliklerin size ve okuyucuya ne gibi katkılar sağladığını düşünüyorsunuz? Bir kitabı yazarken onu kimin, nerede ve hangi duyguyla okuyacağını bilmiyorsunuz. Okuyucuyla yüz yüze gelmek bu yüzden çok değerli. Bir insanın kitabınızın hangi bölümünden etkilendiğini duymak, hiç düşünmediğiniz bir yorumla karşılaşmak yazara farklı bir bakış açısı kazandırabilir. Ben bu buluşmaları yalnızca imza atılan etkinlikler olarak görmüyorum. Karşılıklı konuşabilmek, okuyucunun sorularını dinlemek ve farklı düşünceleri öğrenmek önemli. İlerleyen dönemlerde bu tür etkinliklerde daha fazla yer almak isterim.
Şu an üzerinde çalıştığınız yeni projeleriniz ve keşfetmek istediğiniz yeni alanlar var mı? Evet, üzerinde çalıştığım farklı projeler var. Şiir çalışmalarımı sürdürüyorum. Bunun yanında daha uzun soluklu, karakterlerin ve olayların ön planda olduğu bir roman üzerinde de düşünüyor ve çalışıyorum. Yazının dışında sesli anlatım ve kısa film alanlarını da keşfetmek istiyorum. Özellikle insanın iç dünyasını fazla açıklamaya ihtiyaç duymadan anlatabilen çalışmalar ilgimi çekiyor. Tek bir türle sınırlı kalmak istemiyorum. Anlatmak istediğim konu hangi biçime daha uygunsa onu tercih etmeyi düşünüyorum.
Okuyuculardan aldığınız, sizi en çok duygulandıran ya da şaşırtan geri dönüşler nelerdir? Beni en çok etkileyen, bir okuyucunun yazdığım bir metinde kendi yaşadıklarını bulduğunu söylemesi. Çünkü yazarken herkesin aynı şeyi hissedeceğini düşünmüyorum. Hatta bazen benim anlatmak istediğimden çok farklı bir anlam çıkarabiliyorlar. Bunu da değerli buluyorum. Birinin yazdığım birkaç cümle üzerinde düşünmesi, kendi hayatından bir şey hatırlaması benim için önemli. Özellikle “Ben bunu hiç böyle düşünmemiştim” ya da “Yaşadığım şeyi anlatmışsınız” gibi yorumlar aldığımda yazdıklarımın karşılık bulduğunu hissediyorum.
Edebiyat yolculuğunun başında olan yazar adaylarına ne gibi tavsiyelerde bulunmak istersiniz? Öncelikle başkalarına benzemeye çalışmasınlar. Beğendiğimiz yazarlardan etkilenmek çok doğal ama zamanla kendi dilimizi bulmamız gerekiyor. Çok okusunlar, yazdıklarını tekrar okusunlar ve eleştirilmekten korkmasınlar. Her yazılan metnin yayımlanması gerekmiyor. Bazen bir metni yalnızca kendimizi geliştirmek için yazmış oluyoruz. Bir de kitap çıkarmayı tek hedef hâline getirmesinler. Kitap yayımlamak elbette güzel bir duygu ama asıl emek ondan önce başlıyor. Yazmayı sevmeyen biri için bu süreç oldukça yorucu olabilir. Ben hâlâ öğrenecek çok şeyim olduğunu düşünüyorum. Yazdıkça bazı düşüncelerim değişiyor, eksiklerimi daha iyi görüyorum. Bunun hiç bitmeyecek bir öğrenme süreci olduğunu kabul etmek gerekiyor.