1. Eser sahibi kimdir? Sizi yakından tanıyabilir miyiz?
Merhaba, ben Deniz Yılmaz. 1987 yılında Kars’ta doğdum. Seracılık ve Çalışma Ekonomisi bölümlerinden mezun oldum. Edebiyata olan ilgim çocukluk yıllarıma dayanıyor. Küçük yaşlardan itibaren okumayı ve yazmayı çok sevdim. Zaman içerisinde çeşitli dergilerde yazılarım yayımlandı. Ayrıca yerel bir dergide “Çocukların Dünyası” üzerine bir köşe hazırladım. Yazmak, hayatımın farklı dönemlerinde hep benimle olan, kendimi ifade etmemi sağlayan en önemli uğraşlardan biri oldu.
2. Yazarlığa adım atmanızdaki asıl kırılma noktası ne oldu?
Aslında yazarlığa adım atmamı sağlayan tek bir kırılma noktasından söz edemem. Çocuklara, insanlara ve doğaya duyduğum sevgi, edebiyata olan ilgimle birleşince yazmak benim için doğal bir sürece dönüştü. Bunun yanında yazılarımla aldığım ödüller ve olumlu geri dönüşler de beni daha fazla üretmeye teşvik etti. Bir noktadan sonra yalnızca yazmayı seven biri değil, hikâyelerini insanlarla paylaşmak isteyen biri olduğumu fark ettim.
3. Sizi ilk kez kalemi elinize almaya iten özel bir an var mıydı?
Yazmaya başlamam aslında içgüdüsel bir süreçti. Çocukluğumdan itibaren kelimelere ve hikâyelere karşı özel bir ilgim vardı. Bu ilgimin gelişmesinde öğretmenlerimin de önemli katkıları oldu. Beni okumaya ve yazmaya yönlendiren öğretmenlerimin sayesinde edebiyatla daha güçlü bir bağ kurdum. Zaman içerisinde yazmak, hayatımın vazgeçilmez bir parçası hâline geldi.
4. Çocukluğunuzdaki veya gençliğinizdeki okuma alışkanlıklarınızın bugünkü yazım dilinize ve üslubunuza nasıl bir etkisi oldu?
Edebiyat yolculuğum küçük yaşlarda şiir yazarak başladı. Daha sonra öykü, makale ve roman gibi farklı türleri okumaya ve bu alanlarda yazılar üretmeye başladım. Okuduğum her eser bana farklı bir bakış açısı kazandırdı. Özellikle karakterlerin duygularını, insanların yaşam mücadelelerini ve olayların farklı yönlerini anlamamda kitapların büyük katkısı olduğunu düşünüyorum. Okumanın bir yazar için sonu olmayan bir öğrenme yolculuğu olduğuna inanıyorum. Bu nedenle okumaya ve kendimi geliştirmeye devam ediyorum.
5. Hangi deneyimlerden sonra yazar olmaya karar verdiniz?
Aslında iyi yazabildiğimi keşfetmem biraz zaman aldı. Başlangıçta yalnızca içimden geldiği için yazıyordum. Daha sonra ailemin ve çevremdeki insanların yazılarıma verdiği olumlu tepkiler, bu alanda kendime daha fazla güvenmemi sağladı. Yazdıklarımın başka insanlarda duygular uyandırabildiğini görmek benim için önemliydi. Bu geri dönüşler sayesinde yazmaya daha fazla zaman ayırmaya ve eserlerimi geliştirmeye karar verdim.
6. İyi bir yazar olmanın şartları nelerdir? Siz bu yolda nasıl bir yöntem izlediniz?
Bence iyi bir yazar olmanın en önemli şartları çok okumak, araştırmak, gözlem yapmak ve hayatın içinde olmaktır. İnsanları, duyguları ve yaşanan olayları anlamadan güçlü hikâyeler oluşturmanın kolay olmadığını düşünüyorum. Bunun yanında denemekten ve üretmekten vazgeçmemek gerekiyor. Ben de zaman zaman yazmaya ara verdiğim dönemler yaşadım. Ancak her defasında yeniden kalemime döndüm. Zaman içerisinde kendime en uygun yazma yöntemini keşfettim. En önemlisi, yazarken kendim olmayı ve hissettiklerimi samimiyetle aktarmayı tercih ediyorum.
7. Kaleme aldığınız ilk kitap nedir ve varsa diğer kitaplarınız nelerdir?
İlk kaleme aldığım eser, yetişkin okurlara yönelik psikolojik ve duygusal yönleri güçlü bir roman olan “Kırık Beyaz” oldu. Ardından bir edebiyat yarışması için çocuklara yönelik “Topraktan Salataya” isimli kitabımı yazdım. Doğa sevgisini ve sebzelerin yolculuğunu eğlenceli, öğretici bir hikâyeyle anlatan bu eserim, önümüzdeki günlerde okurlarıyla buluşacak.
Bunun yanında romantik komedi türünde kaleme aldığım “Plantonik” isimli romanımı da tamamladım. Şu anda farklı yaş gruplarına hitap eden yaklaşık on çocuk kitabı çalışmam bulunuyor. Yetişkin edebiyatında ise üzerinde çalıştığım romanlarım ve geliştirmeyi bekleyen yeni fikirlerim var. Farklı türlerde eserler üretmekten büyük keyif alıyorum.
8. Kitaplarınızdaki konuları yazmaya yönlendiren en önemli etken ya da etkenler nelerdir?
Yazacağım konuyu genellikle o dönemde ne anlatmak istediğim belirliyor. Bazen toplumsal bir olay, bazen insan ilişkileri, bazen de zihnimde oluşan küçük bir fikir koca bir hikâyeye dönüşebiliyor. Kendimi tek bir edebî türle sınırlandırmak istemiyorum. Psikolojik dram, romantik komedi, gerilim ve çocuk edebiyatı gibi farklı alanlarda yazmayı seviyorum. Aslında bu çeşitliliğin yazarlık yolculuğumu zenginleştirdiğini düşünüyorum. Hangi türde kendimi daha güçlü ifade ettiğimi de yazarak keşfetmeye devam ediyorum.
9. Hikâyeyi kurgularken karakterlerinizin kaderini tamamen planlıyor musunuz, yoksa yazım sürecinde karakterlerin kendi yollarını çizdiği oluyor mu?
Ben genellikle hikâyelerimi zihnimde belirli bir olay örgüsü oluşturarak yazmaya başlıyorum. Karakterlerimin yaşayacakları olayları, karşılaşacakları zorlukları ve hikâyenin nasıl sonuçlanacağını büyük ölçüde önceden planlıyorum. Yazarken ayrıntılar gelişebiliyor ancak hikâyenin ana yönünü ve ulaşmak istediğim sonucu korumayı tercih ediyorum. Çünkü her karakterin hikâyede belirli bir amacı ve anlatmak istediğim düşünceye katkısı olmasını önemsiyorum.
10. Size ilham veren şeyler nelerdir?
Aslında hayatın içindeki hemen her şey bana ilham verebilir. Bir insanın yaşadığı olay, sokakta karşılaştığım bir manzara, duyduğum bir konuşma ya da toplumsal bir mesele zihnimde yeni bir hikâyenin başlangıcı olabilir. Özellikle toplumsal konular, insan ilişkileri ve insanların yaşam mücadeleleri beni etkiliyor. İnsanların görünmeyen hikâyelerini anlatmayı seviyorum. Bazen küçücük bir ayrıntının bile çok güçlü bir romana dönüşebileceğine inanıyorum.
11. En çok hangi dönemlerde üretken oluyorsunuz ve yazma konusunda sizi en çok motive eden şey nedir?
Yazmak için belirlediğim özel bir saat ya da dönem yok. İçimden geldiği zaman yazıyorum. Bazen kısa sürede çok fazla üretebilirken bazen de zihnimdeki hikâyelerin olgunlaşmasını bekliyorum. Yazarken benim için en önemli koşullardan biri sessizlik. Sessiz bir ortamda karakterlerime ve olaylara daha iyi odaklanabiliyorum. Beni en çok motive eden şey ise zihnimde oluşturduğum bir hikâyenin kelimelerle hayat bulması. Başlangıçta yalnızca bir fikir olan şeyin zamanla bir kitaba dönüşmesini görmek gerçekten güzel bir duygu.
12. Okuyucular neden sizin kitabınızı okumalı?
Çünkü hikâyelerimde yalnızca olayları değil, insanın duygularını ve yaşam mücadelesini de anlatmaya çalışıyorum. Hayatın içerisinde hepimiz zaman zaman yoruluyor, kırılıyor, umutsuzluğa kapılıyor ya da yeniden başlamak için bir neden arıyoruz. Benim karakterlerim de çoğu zaman bu duygularla mücadele ediyor. Ancak ne yaşarlarsa yaşasınlar, yeniden ayağa kalkabilecek bir güç bulmalarını önemsiyorum.
Bir okurum kitabımı bitirdiğinde kendisinden bir parça bulabiliyor, yalnız olmadığını hissediyor ya da hayata yeniden umutla bakabiliyorsa benim için en büyük mutluluk budur.
13. Kitap ya da kitaplarınızdaki ana fikirler ve vermek istediğiniz mesajlar nelerdir?
Eserlerimde umut, doğa sevgisi, insan sevgisi ve aşk gibi temalar önemli bir yer tutuyor. Ancak bütün bunların ötesinde vermek istediğim temel mesaj, insanın hayat karşısında ne kadar zorlanırsa zorlansın yeniden ayağa kalkabileceğidir.
Hayat her zaman istediğimiz gibi ilerlemeyebilir. Bazen kaybederiz, bazen yanılırız, bazen de hiç beklemediğimiz olaylarla karşılaşırız. Fakat yaşadığımız her deneyimin bize öğrettiği bir şey olduğuna inanıyorum. Hikâyelerimde de insanın zaman içerisinde değişmesini, olgunlaşmasını ve kendi gücünü keşfetmesini anlatmayı seviyorum.
14. Yazar olmanın ve yazmanın sizin için zor yanları nelerdir, bunlarla nasıl başa çıktınız?
Açıkçası yazmayı bir zorluk olarak görmüyorum. Çünkü yazmak benim için severek yaptığım, kendimi özgürce ifade edebildiğim bir uğraş. Elbette bir eseri tamamlamak emek, sabır ve zaman gerektiriyor. Ancak insan gerçekten sevdiği bir şeyi yaparken bu sürecin zorluklarından çok verdiği mutluluğa odaklanıyor.
Bence herkes yazmayı deneyebilir. Önemli olan ne anlattığımız kadar, onu hangi duyguyla ve ne kadar samimiyetle anlattığımızdır. Ben de yazarken öncelikle kendi hislerime ve anlatmak istediğim hikâyeye odaklanıyorum.
15. Yazar tıkanıklığı yaşadığınızda bu durumun üstesinden nasıl geliyorsunuz?
Genellikle yazarken ciddi bir tıkanıklık yaşamıyorum. Ancak zaman zaman hikâyeye devam etmek istemediğim ya da zihnimi dinlendirmeye ihtiyaç duyduğum dönemler olabiliyor. Böyle zamanlarda kendimi yazmaya zorlamıyorum. Bir süre ara veriyor, başka şeylerle ilgileniyor ve zihnimin dinlenmesine izin veriyorum. Daha sonra yeniden yazmaya başladığımda hikâyeye çok daha rahat devam edebiliyorum. Bence bazen ara vermek de üretim sürecinin doğal bir parçasıdır.
16. Kitaplarınızı kitlelere ulaştırmak, kendinizi tanıtmak ve düşüncelerinizi insanlara anlatmak için ne gibi organizasyonlar yapıyorsunuz?
İlk yayımlanacak kitabım “Topraktan Salataya” ile birlikte yazarlık yolculuğumda yeni bir döneme giriyorum. Bu nedenle tanıtım çalışmalarımı da önümüzdeki süreçte şekillendirmeyi planlıyorum.
Sosyal medya, basın çalışmaları, kitap tanıtımları ve okur buluşmaları üzerinde durmak istediğim alanlar arasında. Özellikle çocuk kitabımın yalnızca çocuklara değil, ebeveynlere ve eğitimcilere de ulaşmasını istiyorum. Amacım yalnızca kitaplarımı tanıtmak değil, aynı zamanda anlattığım hikâyeler aracılığıyla insanlarla güçlü bir bağ kurabilmek.
17. Kitap fuarlarındaki okur-yazar buluşmalarının sizin için önemi nedir, bu etkinliklerin size ve okuyucuya ne gibi katkılar sağladığını düşünüyorsunuz?
Bir yazar için eserini okuyan insanlarla yüz yüze buluşmanın çok özel bir deneyim olduğunu düşünüyorum. Çünkü yazarken kelimeler aracılığıyla kurduğumuz bağ, okurla karşılaştığımızda çok daha farklı bir anlam kazanıyor.
Okurların düşüncelerini dinlemek, karakterler hakkında neler hissettiklerini öğrenmek ve onların gözünden kendi hikâyelerime bakabilmek benim için çok değerli olacaktır. Henüz bu yolculuğun başındayım ancak ilerleyen dönemlerde kitap fuarlarında ve imza günlerinde okurlarımla buluşmayı gerçekten çok isterim.
18. Şu an üzerinde çalıştığınız yeni projeleriniz ve keşfetmek istediğiniz yeni projeler var mı?
Evet, oldukça fazla projem var. Şu anda yaklaşık on çocuk kitabı çalışmam hazır durumda. Bunların dışında geliştirmeyi planladığım üç yeni çocuk kitabı fikrim daha bulunuyor.
Yetişkin edebiyatında ise “Kırık Beyaz” ve “Plantonik” romanlarımı tamamladım. Psikolojik gerilim türündeki “Saplantı” ve “Zehir” isimli romanlarım üzerinde çalışmaya devam ediyorum. Bunların dışında da farklı konularda geliştirmek istediğim roman fikirlerim var.
Çocuk edebiyatında eğitici ve eğlenceli hikâyeler üretmeyi, yetişkin edebiyatında ise insan psikolojisini, ilişkileri ve toplumsal meseleleri farklı türlerde ele almayı hedefliyorum. Gelecekte farklı anlatım biçimlerini keşfetmek ve kendimi geliştirmek istiyorum.
19. Okuyuculardan aldığınız, sizi en çok duygulandıran ya da şaşırtan geri dönüşler nelerdir?
Yazılarımı okuyan insanların hikâyelerimi severek takip etmeleri ve anlattıklarımda kendilerinden bir parça bulduklarını söylemeleri beni çok mutlu ediyor. Çünkü bir yazar için en güzel duygulardan birinin, kelimelerinin başka bir insanın dünyasına dokunabilmesi olduğunu düşünüyorum.
Bir insanın yazdığım bir cümlede kendi hayatından bir iz bulması ya da bir karakterin duygularını anlayabilmesi benim için çok kıymetli. Kitaplarım daha geniş okur kitlelerine ulaştıkça bu tür geri dönüşlerin artmasını umut ediyorum.
20. Edebiyat yolculuğunun başında olan yazar adaylarına ne gibi tavsiyelerde bulunmak istersiniz?
Öncelikle kendilerine güvensinler ve asla vazgeçmesinler. Yazmak isteyen herkesin anlatacak bir hikâyesi olduğuna inanıyorum. Önemli olan o hikâyeyi anlatmaya cesaret edebilmek.
Bol bol okusunlar, araştırsınlar, gözlem yapsınlar ve yazmaktan korkmasınlar. İlk yazdıkları metin mükemmel olmak zorunda değil. Zaman içerisinde insan hem kendisini hem de kalemini geliştiriyor.
Başkalarının başarılarıyla kendi yolculuklarını kıyaslamasınlar. Çünkü herkesin hikâyesi, ilerleme hızı ve ulaşacağı yer farklıdır.
En önemlisi de hayallerinden vazgeçmesinler. Çünkü bazen insanın hayatını değiştirecek en büyük yolculuk, yazdığı ilk cümleyle başlar.
Deniz Yılmaz
Yazar

