Yabancı
Kalbimi yoran her şeyden uzaklaşmak istiyorum.
Yeni insan tanımak, yeni yaralar açmak istemiyorum.
Bir insanın sabah kaçta uyandığını,
Kaçta uyuduğunu,
Kahveyi sade mi, yoksa şekerli mi içtiğini bilmek istemiyorum.
Sinirlenince saçını mı düzeltir,
Gözlüğüyle mi oynar,
Dalıp uzaklara mı gider bilmek istemiyorum.
Doğum günü ne zaman,
Burcunun özelliklerini taşıyor mu beynimde yer etsin istemiyorum.
Her şeyini bildiğim bir yabancıya dönüşsün istemiyorum.
Her şeyimi bilen,
Yaram nerdedir,
En çok neye ağlarım,
Neye trip atarım,
En büyük hayal kırıklıklarım nedir bilsin,
Sonra o da aynı yerden kanatsın istemiyorum.
Ben yoruldum.
Yorulduğumu anlatmaya çalışmaktan da yoruldum.
Sesimden anlasınlar,
Suskunluğumdan anlasınlar,
Ben kendimi anlatmak zorunda kalmadan anlasınlar istiyorum,
Ama hayat hep kaçtıklarınla sınıyor seni,
Hayatın cilvesi dedikleri tam olarak da bu sanırım.
Neyden kaçtıysam onunla sınandım hep.
Ben yeni bir insan tanımak istemiyorum.
Olanlar eksilmesin…
Kimse derdin nedir diye sormasın,
Kimse derdini de anlatmasın lütfen.
Üç beş güzel anı biriktirip göçüp gidelim şu hayattan.
