ÖZNUR KÖSELİÖREN:SATRANÇ

Satranç 

Yıllar geçtikçe eskiye dönüp bakar oldum

Nerde hata yaptım diye sorguladığım bir anda,

Cevap verirken dürüst olmanın canımı yaktığı anlar oldu.

Bazı hataların ardına cahillikle sığınabiliyor insan,

Ama yaşımız artık bu küçük oyunları da kaldırmıyor.

Fevri hareketlerim, düşünmeden verdiğim kararlar var.

Yıllarca kendimi haklı görsemde,

Durup düşününce,

Bir merhameti bile çok gördüğüm insanlar var.

Sonra hiç haketmediği halde defalarca hoşgörüyle sarıp sarmaladığım insanlar…

Dengeyi kurmakta zorlanıyorum,

Kimi nereye koyacağımı hala tam kestiremediğim yanlış hamlelerim var.

Hayat bir oyun ve bu oyun bir satrançsa ben hep yeniliyorum!

Bugün denk geldiğim bir video da geçen bir cümle bir müddet duvarı seyretmeme sebep oldu.

O an videonun sesi gitti sanki,

Birden bir karanlık oldu.

Sürüklenip gittim o cümlenin peşine .

“Önce kendini sorgula!” diyordu …

Sorguladım.

Ve yüzleştiğim gerçeklerin altında kaldım.

İyi bir insan olmak için bu kadar çalışıp çabalarken,

Hiç olmadık yerlerde olmadık hatalar yapıyordum.

Gözden kaçırdığım detaylar içinden çıkılmaz bir hal alıyordu.

Ben bu kafayı toparlayamıyorum,

Sanırım bir yenisine ihtiyacım var!

Basit yaşamayı beceremiyoruz,

Sade ve telaşsız yaşamak mümkün değil.

Hayatın akışına sürüklenip giderken,

Küçük detaylarda boğuluyoruz.

Büyük şeyler öldürmüyor insanı 

Biz takıldığımız küçük engellerde o kadar çok vakit kaybediyoruz ki,

Yaş gidiyor, ömür bitiyor, biz bitiyoruz!

Şimdi şapkayı çıkarıp önümüze koyma vakti,

Gerçekten başımızı yastığa rahat koyuyor muyuz?Önce ben cevap vereyim,

Hayır!

İnsanız, hepimiz hatalar yapabiliriz.

Benim sorunum hatalarımdan ders çıkaramamakta.

Tehlikeli bir geç kalınmışlık!

Hatalarından dönsen dönemiyorsun,

Hiçbir şey olmamış gibi davransan ne fayda…

İlgili Yazılar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir