Kimi uzun, kimi kısa…
Ama hepsinin ortak bir yanı var.
Hepsinde çocuklar var.
Umuda tutunan çocuklar…
Gözlerinde yarınlara uzanan pırıl pırıl bir ışık taşıyan çocuklar…
Bir tebessümle dünyayı değiştirebilecek kadar temiz yürekler, küçücük ellerinde kocaman hayaller taşıyan çocuklar…
Kuzey’in yıldızı gibi parlak, umudu gibi sıcacık çocuklar var dizelerimde.
Her satırında yaşama tutunmayı anlatan, her kelimesinde umut yeşerten şiirlerim var.
Ben kelimelerimi de hayallerimi de onlar için çoğalttım.
Ufacık bir desteğin, bir çocuğun yarınlarına nasıl kocaman bir kapı açabileceğini bildiğim için yazıyorum.
Kuzey koşsun diye…
Kuzey gibi nice çocuk yarınlara umutla yürüsün diye…
Şiirlerim var azizim…
Hiçbiri yalnızca kâğıda yazılmış kelimeler değil.
Her biri bir çocuğun gülüşüne, bir annenin duasına, bir babanın umuduna dokunabilsin diye yazıldı.
Çünkü bazen bir şiir, bir vicdanı uyandırır.
Bir vicdan ise bir çocuğun hayatını değiştirebilir.
Şiirlerim var azizim…
İnsanlık adına…
Umut adına…
Çocuklar adına…
