Kalbime sorsam seni, haykırır adını dağlara, taşlara. Ah bir bilsen beni, mecnuna dönmüş biçareyim. Hayatın kaçıncı yılında, kaçıncı asrındayız? Bir seni düşündüğüm günden beri, ne yılı bilirim ne de geleceği…
Sadece sen, aklımda ve kalbimde olan.
Bir tek, yüreğimde dolanan.
Kaçıncı rüzgar esti, kaçıncı fırtına koptu bilmem.
Ama senin bana baktığın her anı ezbere bilirim.
Kendime senin gözlerinle bakmaya başladığım zaman, daha mutlu oldum inan.
Bir sen bana farklı bakarken, bir ben kendimi yeniden sevebildim.
Geçen onca günün ardına, aklımın en ücra köşelerinde kalır hatrın.
Bir kere bile isyan etmedim gelmeyişine, bir kere bile vazgeçmedim beklemeye. Günün en soğuk, en karanlık bölümünde bile, daima doğan güneş gibi sana sarılırım.
Ah bir bilsen, bir bilsen nasıl da mıhlanmış adın kalbime. Bir bilsen nasıl da unutamam seni, nasıl da devam edemem sensizliğe.
Bir sensizlikten korkarım, bir sensiz hayata darılırım.
Bir sensiz yollara ağlarım, bir seninle geçirdiğim günleri hatırlarım.
Bu yol, bu gidiş…
Tam da hayal ettiğim o geliş… Evet! Zaman daralıyor, günler akıp geçiyor.
Bir sensizliğe, bir de sensiz geçen dakikaların ağırlığına tahammül edemem.
Bir sana, bir de gülüşündeki o huzura doyamam…
