Senden sonra elime kalemimi alarak cümlelerimi özgür bırakamadım.
Korktum, yazarsam yüreğim haykıracak, içimdekileri bir bir dökecekti.
Korktum, yüreğim seni sayıklayacak!
Korktum, yüreğim bağıra çağıra sana olan özlemini dile getirecek.
Korktum, yüreğim sana olan bağlılığımı haykıracak.
Korktum, yüreğim sana olan hislerini ortaya dökecek…
Bu yüzden derin bir sessizliğe bıraktım kendimi.
İçimdekileri anlatacak halim de gücüm de tükendi.
Bazen yürek ister, sevmek ve sevilmek.
Ama hayat gösterir ona gerçekleri;
Der ki, yok sevmek ve sevilmek…
Bazen mantık önüne geçer, sus der; ayağa kalk ve devam et.
Sonra…
Dilim konuşur, yüreğimden dökülenleri.
Mantığım susturur, dilimin söylediklerini…
Ve hayat bir kez daha golünü atar;
Yoluna devam et, der….
