“Şu yaşamak bizi öldürüyor…”
Son günlerde sık sık kulağımıza çalınan bu sözler, söz ve müziği Ertu Ömer’e ait olan popüler bir şarkıya ait. Hareketli bir ritimde söylenen şarkı, benim yaşam ve ölümün mükemmel uyumunu sorgulamama, birbirini tamamlayan tezatlıkları düşünmeme sebep oldu.
“Her şey zıddıyla kaimdir”
Yaşamak ve ölmek… Birbirini tamamlayan iki zıt kelime. Yaşam olmadan ölüm de olmuyor. Biri diğerinin var oluş sebebi. Doğadaki kadim bir gelenek… Karanlık olmasa aydınlığın, sıcak olmasa soğuğun, hastalık olmasa sağlığın önemi anlaşılmazdı. İyilikle kötülüğün, adaletle zulmün, cesaretle korkaklığın birbirleriyle karşılaştığında ancak gerçek anlamı ortaya çıkıyor.
Siyah ve beyaz noktaların dengeyi temsil etmesi tesadüf değildi. Kâinat zıtlıklardan oluşan bir denge üzerine kurulmuş. Bu denge birbirinin tamamen karşıtı olan olaylarla sağlanıyor. İki farklı olay örgüsü ve muhteşem bir uyum sayesinde doğa kendini tamamlıyor.
Erkek ve dişi… Bu iki varlık Dünya’da bir yaşam formu oluşuyor. İç içe geçen, bütünlenen, seven, hesap soran, çatışan, barışan, küsen, farklı düşünceler içinde ortak bir paydada buluşmaya çalışan insanoğlu, zıtlıkların içinden gelip, onlara uyum sağlıyor.
Güneş sistemimiz bile bize, birbirinin ardı arkası kesilmeyen gece ile gündüzü, yaz ile kışı oluşturabilmek için çabalıyor. Tezatlıklar olmasa yaşam döngüsünün gerçekleşmesi mümkün değil. Yaratan her şeyi mükemmel bir denge içinde yaratırken, hayatı da zıtlıkların üzerine inşa etmiş. Yaşamın değerini anlamamız için yaratılmış bu ikili sistemler; varoluşumuzun değerli bir parçası. Tefekkür edip biraz düşünürsek bu sisteme minnettar olmamız gerekir…
Günlük rutinimizde duygudan duyguya sürüklenirken, doğadaki uyumdan ilham almamız ve kendi dengemizi bulmamız gerektiğine inanıyorum. Neşe ile hüznün, sevgi ile nefretin, huzur ile kaosun, bize öğrettiklerine odaklanabilmek ve her biri için ayrı ayrı şükredebilmek, kötü duygulardan hızlıca arınıp, iyi duygulara geçiş yapabilmek için dua edebilmek… Bizi yaratan Rabbimiz elbet, bütün bu tezatlıklar içinde boğulacak kadar bunaldığımızı veya refaha erdiğimizi görmektedir. Bu dengeyi kurabilmek için Yaratıcı’mızla olan bağımızı asla hafife almamalıyız. Bütün sistemi bizim için oluşturan Rab, bize uyum ve denge konusunda da yardımcı olacaktır. Yeter ki istemeyi bilelim…
