Kalbimin Arkasındaki Defter
Yetişkin mektubuna cevap
Sevgili yetişkin ben,
Bana yazdığın mektubu okudum. Gözlerimi heyecan doldurdu, ama hemen ardından gülümsedim. Çünkü sen sonunda buraya geri döndün. Seni ne kadar beklediğimi ve özlediğimi tahmin bile edemezsin.
Biliyor musun, ben aslında hiç gitmedim. Sadece sen çok hızlı koştuğun için sesimi duyamadın. Sen o yetişkin masasında oturup ciddi işler yaparken, ben hemen masanın altındaki halının üstünde oturmuş, seni bekliyordum. Kendi kendime oyunlar kuruyor, sıkıldığım zamanlarda ayağına dokunup “Hadi biraz mola ver ve benimle oyna,” diye fısıldıyordum; ama sen duymadın. O korku ve erteleme tozları aslında benim üzerimde değil, senin gözlerindeki gölgelerdeydi.
O küçük defter hâlâ duruyor; onu en güvenli yere sakladım, kalbinin hemen arkasına… Sayfaları hâlâ karıncalı, çünkü üzerine bir sürü yeni hayal yazdım.
En güzel olan kısım ne biliyor musun? O defter artık sadece hayallerden ibaret değil; sen onu bir kitaba dönüştürdüğün için, şimdi içinde gerçekleşmiş maceraların hatıraları da var!
Düşmekten korktuğunu yazmışsın. Ama ben sana o günleri hatırlatırım: Dizlerim kanadığında acıdan gözlerim dolardı biraz ama ağlamazdım; çünkü biliyordum, yaramı saracak bir sürü insan vardı etrafımda. Şimdi ise senin yanında ben varım ve yaralarını ben saracağım. Ben o zamanlar yeniden ayağa kalkardım, çünkü yerde kalmak oyunu bitirirdi ve ben oyun bitmesin istedim. Oyunu bitirmeyeceğiz.
Adımlarını yere bakarak sayıyor olman beni çok üzdü. Oysa gökyüzü çok güzel!
Hani o “gerçek” dediğin buzlu camdan bahsetmişsin ya… O camı ikimiz birlikte silebiliriz. O cam, bizim dışarıdaki ışığı görmemizi engelleyen bir perdeden ibaret. Ben o camı sabun köpüğünden balonlara dönüştürüp uçurmayı biliyorum.
Bana sarılmak istemene çok sevindim. Seni asla yalnız bırakmayacağım, söz veriyorum. Ama benimle bir anlaşma yapman gerekiyor:
Lütfen o soğuk masayı bırak ve günde beş dakika bile olsa sadece benimle oyna. Elini toprağa sok ya da sadece bir bulutun şeklini tahmin et.
Bana düşmekten korkmadığını kanıtla. Hata yapmak, yeni bir macera kapısı açmaktır. Unutma; en iyi hikâyeler, her şeyin mükemmel gittiği hikâyeler değildir.
O pembe pamuk şeker ve mavi elbisem hazır. Gülümsemenin formülü çok basit: Gözlerini kapat, rüzgârın kokusunu içine çek ve sadece ol!
Sana kocaman sarılıyorum.
Hadi gel, o defteri yeniden açalım ve yarın için yepyeni, parlak ve umut dolu bir hayal yazalım.
Sonsuz sevgilerle,
İçindeki Küçük Kız
1 Comment