Mucizelerimden Vuruldum
Rüyada kendimi gördüm, mucizelerimden vurulmuştum.
Kulaklarımı tırmalayan ama benden başka kimsenin duymadığı bir ses düştü yüreğime. Ellerimi uzattığımda, ruhumdan süzülen kanlar parmaklarıma bulaşmaya başladı. Ancak bu kanlar akarken ortadan kayboluyor, ardında tek bir leke bile bırakmıyordu.
Yaram derin ama acısızdı; sadece aklımın odalarında ufak bir sızlama hissediyordum. Gözyaşlarım akmak istese de akamıyordu, bedenim kilitlenmiş gibiydi. Gözlerimi açmak istiyor, ama açamıyor, yattığım yerden kalkamıyordum. “Öldüm” desem nefes alışlarımı duyuyordum, “yaşıyorum” desem belirgin bir şekilde yaralıydım ve yine de ilerlemeye çalışıyordum…
Hayalini kurduğum bütün dilekler, o kanların arasından bana bakıyordu. Elimizi uzatıp onları kurtarmak istesem de bir türlü ulaşamıyordum. Hayatımda var olmasını istediğim mucizelerim, şimdi yaralı hâlde benden uzaklaşıyordu.
Bütün ümitlerimi, hayallerimi ve mucizelerimi, bir gün kapımı çalarlar diye tuğla tuğla örmüştüm. Fakat gerçeklerin sinsi kurşunu, benimle birlikte hepsini vurmuştu…
Elimde ne kaldığını görmek için son bir defa bakmak istedim; yaralı hayallerimin suretlerinden başka hiçbir şey kalmamıştı. Duygularım yerle bir olmuş, amaçlarım enkaz altında kalmıştı. Benim şu hayattan tek bir beklentim vardı: Hayallerimin gerçek olması…
Ama olmadı. Tüm dileklerim, yıldızlara ulaşamadan şimşeklerin arasında kaldı ve yok olmaya başladı…
Mucizelerimi vuran kurşunu bir müddet sonra buldum. Ruhumu yaralayan, amaçlarımı yok eden o karanlık kurşun, kâbuslarımın başoyuncusu olmuştu. Hayatın acımasız yüzünü içinde saklayan o minik kurşun, gerçek beni yok etmişti. Şimdi gözlerimi açtığımda kocaman bir boşluğun ortasında durduğumu görüyordum. Hayaller yoktu, ümitler korkudan saklanmıştı ve ben bir başıma kalmıştım. İsyanım ve acım işte o zaman yükselmeye başladı.
Şimdi yeniden iyileşmek için kuytuların en karanlığına sığınıyordum. Kurtarabildiğim yaralı hayallerimin ve dileklerimin yaralarını sarmak, her şeye en baştan başlamak zorundaydım. Bu sefer hepimiz çok güçlü olacaktık; olmak zorundaydık.
Ben dün gece rüyamda ilk defa kendimi gördüm: Mucizelerimden vurulmuştum.
