HİKAYE
Kitledi kapıyı,
çekti perdeyi,
kapattı ışığı,
sonsuz sessizlikte
bir müzik açtı.
“Anlat,” dedi,
“hikayeni.”
Birden kelimeler
karanlığın duvarlarına çarptı.
Bir yankı bile dönmedi geri.
İnlemeler,
çığlıklar…
Nefes nefese
gözlerini kapattı.
İçinde bir odanın kapısı açıldı.
Bir çocuk,
hiç doğmayan.
Bir kadın,
sevmeyi unutan.
Bir adam,
hep kaçan.
Hepsi sustu sonunda.
Sadece müzik kaldı.
____Gökhan ALTUNÖZ
