Beyaz Bayrak
Hani filmlerde görmüşsünüzdür, bir bölgede karşılıklı iki taraf birbiriyle amansız bir mücadeleye girişir. Uzun zaman birbiriyle çatışmaktan yorulan veyahut savaşı kaybeden taraf, beyaz bayrak sallar. Beyaz bayrak bir teslimiyet bir merhamet göstergesi olarak bilinir. O yüzden beyazın olduğu her yer biraz da siyahtır aslında. Ve o siyahlığın içinde masumiyeti temsil eder beyaz bayrak. Hani derler ya, renkler hızla kirleniyordu birinciliği beyaza verdiler diye. Çabuk kirlenirdi beyaz, siyah gibi yutmuyordu kötülüğü.
Bugün savaşan iki taraftan birinin salladığı bayrağın beyazlığı tartışılır. Çünkü o bayrakta kan vardır, gözyaşı vardır, veda vardır, yarım kalmışlık vardır. İhanet vardır, merhamet vardır. Şimdi söyler misiniz, onca bedel ödenmiş bataklıkta hiç zambaklar açabilir mi? Üzerine bastığımız her toprak parçası, sızım sızım sızlamaz mı? Tatlı niyetine kavrulan her helva boğazdan rahat geçebilir mi? Masallardaki cadılardan değil de, gerçek hayattaki canavarlardan koruyabilir miyiz gencecik fidanları. Güneşi çalınan her fidan biraz da gölgeye boyun eğmez mi? O gölgede kendi karanlığına sığınmaz mı? Sadece iki kelimeye sığan sözcüklerini yuttukça büyümez mi, günden güne artan yalnızlığı? Beyaz bayraklar dalganırken coşkuyla, barış kokan güvercinler ürkmez mi uçmaktan cevabı siz verin bu kez olur mu?
Gülnaz Okuyan
