Sadakat
Çok şey istememiştim ki ,küçük bir evimiz olacaktı.
Cıvıl cıvıl koşturan evlatlarımız, sonra mutluluktan çarpan tertemiz kalplerimiz ;
Hiç ama hiç kirlenmeyen sevgimiz ve binlerce sözünü verdiğimiz hayallerimiz vardı bizim.
Biz eksilmeden kırıp dökmeden sevecektik hep;.
Sonra beraber yaşlanacaktık ya hani.
Ben senin beyazlamış saçlarına bakarak , Geçmişe dalınca sen de bana gülü verecektin ya hani.
Sonra bir espiri ile kahkaha atacaktık ,ikimiz de ölürken bile dua edecektik beraber ölelim diye hani söz vermiştin ,sevgili ellerimi hiç hiç bırakmayacağına dair hani güzel olacak hüzünlenme derdin.
Neredesin ey sevgili bu akşam hasretin Çöktü yüreğime hani gün içerisinde Beş duraklarımız vardı.
O duraklara uğradın mı ? diye sorduğumda sana tebessüm ederek, yüzüme bakıp bu nasıl tabirdir Allah’ım diyerek hayranlıkla yüzüme bakışın geliyor, aklıma ey yar yine hasretin çöktü yüreğime yar yerin dolmuyor, kocaman bir boşluk ve o boşlukta hala kayboluyorum.
Hani geçer unutulur derler ya hayır geçmiyor sadece o acıyla yaşamayı ögreniyoruz .sevgilermle
(Gülün özü özünden yazar)
