Bazı kadınlar
Bir çocuk doğurmaz belki
Ama bir kalbi büyütür sessizce.
Bir bakışıyla sarar insanı,
Bir “yedin mi” cümlesinde saklar sevgiyi.
Kendi yaralarını içine gömüp
Başkasının gülüşünü iyileştirir.
Annelik bazen
Gece boyu baş ucunda beklemektir,
Bazen uzaktan dua olmak…
Bazen kan bağı olmadan
“Ben senin yanındayım” diyebilmektir.
Kimi öğretmendir,
Kimi bir teyze,
Kimi bir komşu,
kimi de kalbine sığındığın bir kadın…
Ve insan bazı kadınlara
“Anne” demese bile
Ömrü boyunca onun şefkatinde büyür.
Bugün;
Bir evlat doğurmamış olsa bile
Bir ruhu iyileştiren,
Bir gence umut olan,
Bir yalnızlığa sıcaklık veren
Tüm kadınların günü.
Çünkü annelik
Sadece doğurmak değil,
Bir insanı sevgisiyle yeniden hayata getirmektir.
