Bir ömür, koca bir dünyada gecen onca hayat hikayesinden ibaret olan yaşantımızı kime borçluyuz diye düşünüyorken, karşımıza çıkan ilk hikayeyi zihnimden okumaya çalışarak her hadiseyi teker teker gözlerimde canlandırdım. Ruhum şenlendi aniden. Bunun sebebi annemdi, hayalime yön vermişti yine, yanımda değildi evet.
O şimdi çok uzaklardaydı ama biliyorum o daima benimleydi ve ben ona güzel dualar ederken o da bulunduğu yerden bana dua ediyordur diye düşünüyordum. Ne güzel bir duyguymuş anneye sarılmak, kokusunu sindirerek koklamak, tatlı kelamlarıyla “evladım” demesini duymak ve daha nice özelliklerle yanımda olduğunu bilmek.
Ama o şimdi sadece düşlerimi süslüyor, düşlerimde yürüyor ve can buluyor. Hiçbir annenin evlatsız hiçbir evladın da annesiz kalmamasını temenni ederek anneler gününü kutluyorum. Hayatta olmayanlara rahmetler diliyorum .Varoluş sebeplerimiz bizleri bırakıp gittiğinde özlemleriyle avunduğumuz fani dünyanın böyle bir geçişle yön bulmasını bilmek ve kabullenerek anılarda yaşatmak zor olsa da biz onları daima yüreğimizin en güzel köşesinde oturtacağız .
Sevgi ve saygılarla . İyi ki annelerimiz…
