NURHAYAT KAYAR-DOĞA’NIN MUTLULUĞA UYANIŞI

Bir kedi yavrusu kadar masum mutluluk

Belki masum bir dokunuş

Belki de gözlerdeki yaş

Ya da bir tomurcuğun açışı

O zaman sitem ederken gözyaşıyla

Sanki umuda yürürsün

Mutluluk bir doğum gibi

Senin her farkındalığında

Adeta bir güneş çiçeğidir yüz

Aynada katlanır sahte gülüş

Gerçeğe dönmek ister ben

Doğanın uyanışını izler sabahım

Sonrasında doğar bir lütuf

Derine inen bir yoldan

Yarım kalmışsa aşkta sözcükler

Uyanışa doğrudur bir tebessüm

Uçuşur kelebekler benliğe

Derinleşir ömür bir gün de

Yaşanır her doğumla an

Genişler bilinç farkedince

Yalnızlaşır evren ölümle

Ardından gelen yaşamla

Benliğine adım atan insan

Kavrulur son demde yeniden

Sen dersin ki ben değilim

Doğanın uyanışını izlerken

Ben ben olabilirim yeniden

Dağılırken hindiba tohumları

Ulaşmak zor sanırken

Bir adımla yakalarsın yeniden

Karışırken gözyaşına sözcükler

Tekrar doğarsın kendinden

İlgili Yazılar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir