İnsan Kendine Neden İnanmalıdır?
İnsan bazen kendine olan inancını bir günde kaybetmez.
Bir karar vermesi gerektiğinde başkasının ne düşüneceğini düşünür önce. Sonra kendi kararından şüphe eder. Bir şey söylemek ister, vazgeçer. Bir adım atacak olur, “Ya olmazsa?” sorusu yolunu keser.
Ve bir gün fark eder ki kendi hayatında kendi sesinden çok, başkalarının sesini duymaktadır.
Bize sık sık “Kendine inan.” denir.
Ama insan her zaman başaramaz. Her kararı doğru çıkmaz. Bazen çok ister, çok çalışır ve yine de istediğine ulaşamaz.
O zaman şu soru ortaya çıkar:
İnsan yalnızca başarılı olduğunda mı kendine inanmalıdır?
Bence hayır.
Kendine inanmak, her şeyin istediğimiz gibi gideceğine inanmak değildir. Belki de asıl anlamı, istediğimiz gibi gitmediğinde kendimizden vazgeçmemektir.
İnsan kendisine yalnızca düşünerek değil, yaşayarak da inanmayı öğrenir.
Bir adım atar.
Zorlanır.
Yanılır.
Yeniden dener.
Ve bir gün içinden şu cümle geçer:
“Demek ki bunu da yapabildim.”
Fakat kendine inanmak, kendine hayran olmak da değildir.
Her zaman haklı olmayabiliriz. Yanılabilir, korkabilir, başarısız olabiliriz. Bütün bunlar kendimize olan inancımızı yok etmek zorunda değildir.
Belki de insanın kendine inanmasının en gerçek biçimi kendine sadakattir.
“Kazanacağım.” demekten çok:
“Kaybettiğimde de kendimi terk etmeyeceğim.”
diyebilmektir.
Çünkü bazen kendi değerimizi başkalarının bize verdiği değere bağlarız. Birileri desteklediğinde cesaretlenir, eleştirdiğinde kendimizden şüphe ederiz.
Oysa insan başkasının sesini duyabilmeli ama kendi sesini kaybetmemelidir.
Belki kendimize dönmenin ilk adımı da şudur:
“Bu gerçekten benim düşüncem mi, yoksa yıllar önce bana söylenmiş bir cümleyi bugün kendi sesim sanıyor muyum?”
Kendine inanmak bana artık büyük bir iddia gibi gelmiyor.
“Ben her şeyi başarırım.” demek değil.
“Her şeyi bilemem. Bazen yanılırım. Bazen yeniden başlamam gerekir. Ama kendimi yarı yolda bırakmam.”
diyebilmek.
Çünkü hayat bize hiçbir şeyin kesin garantisini vermiyor.
Belki insan kendine, başarılı olacağı için değil; başarısız olduğunda da yeniden başlayabileceği için inanmalıdır.
Ve belki insan kendine inanmayı, kendisi hakkında büyük şeyler düşündüğü gün değil,
kendini yeniden seçtiği gün öğrenir.
Sabah Işığı
