KÜRT AŞKININ EN GÜZEL HALİ
Seni sevmek, yalnızca bir kalbe bağlanmak değildi; bir dilin sıcaklığında, bir dağın sessizliğinde, bir annenin duasında kendini bulmaktı.
Seninle aşkın başka bir anlamı vardı. Sanki Dicle kıyısında esen rüzgâr, adını kulağıma fısıldıyor; taş evlerin duvarlarında saklanan eski hikâyeler, bizim sevgimizi anlatıyordu.
Ben seni öyle sıradan sevmedim. İçimde büyüyen bu sevda, ne bir mevsime sığdı ne de birkaç kelimeye. Senin gözlerinde bazen çocukluğumun masumiyetini, bazen de yıllardır aradığım huzuru gördüm.
Kürtçe bir kelime gibi sevdim seni; herkesin anlamasını beklemeden, kalbimin en derin yerinde taşıdım.
Sen benim için yalnızca bir sevgili değil, uzak bir dağın ardında bekleyen umut, gecenin karanlığında yol gösteren yıldız, suskunluğumun içinde konuşan en güzel cümleydin.
Ve bilmeni isterim ki aşk bazen bir insanın adını söylemek değildir. Onun diline, kültürüne, geçmişine ve hayallerine saygıyla yaklaşmak; sevgiyi bir kalpten diğerine incitmeden taşımaktır.
Benim sevdamda ne sınır var ne de unutulacak bir mevsim.
