Kabul Etmenin Tam Vakti
Sanırım kabullenmeyi öğrenmeliyiz. Sürekli kendi kendimize insanları aklamak yerine
onları kendilerini yansıttıkları şekliyle kabul etmek gerekiyor. Diğer türlü yaptığı hiçbir
şeyin sorumluluğunu almayan ve sürekli sizden durumu düzeltmeyi bekleyen insanlarla
ömür geçirmek zorunda kalıyorsunuz. Öyle dönemlerden geçiyoruz ki kimse hayatını 2
kişilik yaşamayı hak etmiyor. İki kişilik düşünmek, iki kişilik yaşamayı normalleştirmeye
çalışmak, kararları iki kişi adına vermek, bütün her şeyi +1 olarak yaşamaya kendini ikna
etmeye çalışmak gerçekten zordur.
Bunun zorluğunu ne ölçüde aktarabilir insan bilmiyorum. Kendi hayat yorgunluğuna
bir hayat daha eklemenin ağırlığının altında ezilmek. İnsan yeri geliyor bir hayatın
ortasında kalakalıyor. Bunun üstüne kat kat şeyler eklemek bir şeyleri daha zor hale
getiriyor.
Çok üzülüyorum ki bazen bazı insanların empati ile düzeleceğine inananlar var. Ama bir
hayat yaşamış birini gelip sadece empati yaparak düzeltmek mümkün değildir. İçeriden
dal oynamadığı sürece senin yaptığın empati bile gün gelir sana yara olarak sunulur.
Gerçekler ve olmasını istediklerimiz farklıdır. İniş çıkışlar yaşarız. Ama olanı kabul
etmek değişimi de aslında beraberinde getiriyor.
En üzüldüğüm şey de şu birinin herkes için olağanüstü yaptığı o empatiyi kendine layık
görmemiş olmaması. Evet, insanlarla empati kurmalıyız. Ama kendimizi hayatımızdan
eksiltip onlarla kurduğumuz empatinin zararını sadece biz görürüz. Keşke bütün
sorunlar bir empati ile çözülse, o kadar isterdim ki. Bambaşka bir dünyaya bir kapı
açabilirdik o zaman.
Sanırım artık olanı kabul etmek ihtiyacımız olan tek şey. Olanı süslemek, başka şeyler
umarak ilerlemek hiçbir zaman gerçeği değiştirmiyor. Sadece yapay bir görü
oluşturuyor. Bunun da zararını bizden başkası yaşamıyor.
Herkese gösterdiğin empatiyi en çok kendin hak ediyorsun. Hem de bütün
merhametinle. Herkese duyduğun anlayışa belki de en çok senin ihtiyacın vardır. Sence
de bir şeyleri değiştirmenin zamanı gelmedi mi? Ne dersin?
Şeymanur Gündüz
Seymanrgunduz@gmail.com
İnstagram: seymanurunkaleminden
Ben Şeymanur Gündüz. Ordu’da yaşıyorum. İçimize Yolculuk kitabı yazarıyım. Tokat
Gaziosmanpaşa Üniversitesi Çocuk Gelişimi mezunuyum. Yazmak beni kendim gibi
hissettiriyor.
