AH O ESKİ ÜSTATLAR…
Hasretle ve Saygıyla
Ne güzel söylemiş Orhan Veli:
“Bir de rakı şişesinde balık olsam…”
Bir tek cümleyle yaz sıcağını serinletti.
Biz ise koca şehirlerde
bir yudum huzuru arıyoruz.
Ne güzel söylemiş Nazım Hikmet:
“Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür,
ve bir orman gibi kardeşçesine…”
Ağaçlar hâlâ göğe uzanıyor,
ama insanlar
aynı gölgenin altında buluşmayı unutuyor.
Ne güzel söylemiş Cemal Süreya:
“Hayat kısa, kuşlar uçuyor.”
Kuşlar yine uçuyor,
kısa olan hayat değil artık;
birbirimize ayırdığımız zaman.
Ne güzel söylemiş Attilâ İlhan:
“Ben sana mecburum…”
Mecburiyetin adı aşk değildi belki,
ama bazı insanlar gidince
eksilen hep bir şehir oldu.
Ne güzel söylemiş Can Yücel:
“Sevgi emektir.”
Kolay vazgeçilen zamanlarda
en büyük şiir,
vazgeçmemeyi bilen insanların kalbidir.
Ah o eski üstatlar…
Bir dizeyle ömür boyu düşünmeyi öğrettiler.
Biz hâlâ onların kelimelerinin gölgesinde yürüyor,
şiirin yalnızca yazılmadığını,
yaşandığını onlardan öğreniyoruz.
