RÖPORTAJ: BETÜL EKİCİ

1- Soru: Eser sahibi kimdir? Sizi yakından tanıyabilir miyiz?

Ben Betül Ekici. Malatya doğumluyum. Lise 1’de okulu bıraktım. Küçüklüğümden beri insanları hep gözlemler, onları anlamaya çalışırım. Onlarla beraber büyür, onlarla beraber dersler alır ve öğrenirim. Büyük küçük benim için fark etmez; insanların sıkıntılarını, dertlerini, hissettikleri acıları ve uğradıkları haksızlıkları anlamaya, onlara yardım etmeye çalışırım. Çok isterdim bir psikolog doktor olmak ama nasip değilmiş.

2- Soru: Yazarlığa adım atmanızdaki asıl kırılma noktası ne oldu?

İnsanların adaletsiz bir şekilde yaşamaları, acıları, sıkıntıları ve anlaşamama noktaları bende kırgınlık yarattı. Kitabımın ilk satırını yazmaya başladığımda herkesi tek tek gözlemleyerek ilerledim; insanların acılarını, özenti duygularını ve sıkıntılarını kaleme döktüm. Kitabımda saf ve gerçek bir şekilde hem adaleti hem sorumlulukları hem de eşit bir şekilde kadın ile erkeği anlatmaya çalıştım. Kısacası insanların yaşadıklarını gözlemleyerek yazdığım bir kitap oldu.

3- Soru: Sizi ilk kez kalemi elinize almaya iten özel bir an var mıydı?

Günümüzde birçok insanın uğradığı haksızlığı, sorumsuzluğu ve olması gerekenleri anlatmam gerektiğini düşündüm. Özel bir an yok aslında; daha çok kitaba içimdekileri dökebiliyorum. Biliyorsunuz Instagram biraz kısıtlıdır, çok fazla bir süre yapamazsın. Ama kitapta istediğin kadar anlatabilirsin, rahatsındır ve ben de bunu yapmak istedim. İçimdekileri dökmek, insanları anlatmak istediğim için dijital bir kitap hazırladım. Dijital kitap yapmamın sebebi şuydu: Şu an çoğu insan dijital ortamı çok seviyor ve daha çok orada vakit geçiriyor. Günümüzde pek çok insan da kitap açıp okumuyor. Bu yüzden de her bir insana yetişebilecek, herkesin alıp okuyabileceği bir şey olsun diye düşünerek dijital yapmak istedim ve herkes okuyabilsin diye de kısa kısa her şeyi anlatmaya çalıştım.

4- Soru: Çocukluğunuzdaki veya gençliğinizdeki okuma alışkanlıklarının bugünkü yazım dilinize ve üslubunuza nasıl bir etkisi oldu?

Açık konuşmak gerekirse çocukluğumda dikkat dağınıklığım olduğu için pek kitap okuyamadım, okumayı da sevmedim. Ama şu an roman, fantastik, macera, polisiye ve gizem türündeki kitapları okumayı çok seviyorum. Özellikle yağmurlu ya da rüzgârlı günlerde bir kahve eşliğinde okuduğumda kendimi hikâyeye çok daha fazla verebiliyorum. Bu türler bana bambaşka bir atmosfer yaratıyor, beni eski zamanlara götürüyor. Küçükken çok kitap okuyamamış olmam da bugün yazarken insanları sıkmayan, doğrudan kalbe dokunan, sade ve akıcı bir dil kullanmamı sağladı.

5- Soru: Hangi deneyimlerden sonra yazar olmaya karar verdiniz?

Çocukluğumdan beri yaşıtlarım gibi oyun oynamak yerine büyüklerin yanına oturup onların dertlerini, sıkıntılarını ve hayata dair yaşanmışlıklarını dinlemeyi seçtim. Küçük yaşta dinlediğim o gerçek hayat hikâyeleri beni erken olgunlaştırdı ve insanları daha derinden gözlemlememi sağladı. Zamanla hem çevremde hem de sosyal medyada insanların yaşadığı haksızlıkları, iletişimsizlikleri ve kimseye anlatamadıkları kırgınlıkları gördükçe sadece dinlemenin yetmediğini fark ettim. Biriktirdiğim tüm bu gözlemleri ve tecrübeleri başkalarına da ışık tutması için paylaşmaya karar verdiğim an yazarlık yolculuğum başladı.

6- Soru: İyi bir yazar olmanın şartları nelerdir? Siz bu yolda nasıl bir yöntem izlediniz?

Bana göre iyi bir yazarın öncelikle gözlem yapmayı bilmesi gerekir. İster kişisel gelişim ister farklı türde bir kitap olsun, ele aldığı konuyu iyi gözlemlemelidir. İnsanlarla ilgili bir konuysa insanları, doğayla ilgiliyse doğayı incelemelidir. Fantastik türde yazıyorsa dışarı çıkıp görmeli, hayal gücünü kullanarak o atmosferi hissetmeli ve ilham aramalıdır.

İkinci olarak, bir yazar her şeyden ilham almayı çok iyi bilmelidir; bir insandan, bir çiçekten, bir böcekten, saatten ya da zamandan bile kitabına koyabileceği bir karakter, konu ve kurgu çıkarabilmelidir.

Üçüncü olarak ise yazar, kaleme aldığı konuyu ve karakteri kendi içinde canlandırmalıdır. Anlattığı kişiyi sanki kendisiymiş gibi hissederek yaşamalı ki o duyguyu ve atmosferi okura aktarabilsin. Çünkü okur bir kitabı eline aldığında sadece okumak değil, ister macera ve fantastik olsun ister psikoloji ve kişisel gelişim olsun, kendini orada görmek ve hissetmek ister. Bu yüzden bana göre iyi bir yazar kendisi olarak değil, o karakterin yerine geçerek yazmalıdır. Ben de her zaman kitabımı yazmadan önce o kişi olur, onu içimde canlandırır ve öyle yazarım.

7- Soru: Kaleme aldığınız ilk kitap nedir ve varsa diğer kitaplarınız nelerdir?

Benim ilk kitabım Unutulan Değerler. Bu kitap; hem kadını hem erkeği, toplumu, yaptığımız yanlışları, hataları ve tek bir tarafa yüklenen sorumlulukların yarattığı acıları, sıkıntıları anlatıyor. Toplumun insanlara yaptığı baskıyı, kadına ve erkeğe kendi özünü unutturmasını ve günümüzde dayatılan yanlışların karşısında aslında olması gereken değerleri ele aldığım bir eser oldu. Kitabımda bir cinsiyeti haklı çıkarıp diğerini suçlamadan; ilişkilerdeki sahte rollere, maddiyat odaklı beklentilere ve sorunları dışarıya taşıyıp mahremiyeti yıkmaya karşı durarak, iki tarafın da “biz” olabilmeyi ve hayatın yükünü adaletle paylaşmayı hatırlamasını amaçladım.

İkinci kitabım ise tamamen evlilere özel yazdığım, hem kadına hem erkeğe hitap eden Evlilikte Romantizm. Bu kitabımda evliliğin sadece çocuk doğurmak, iş, ev, yemek ya da temizlikten ibaret olmadığını; çiftlerin evde ya da dışarıda, para harcayarak ya da hiç para harcamadan birlikte güzel aktiviteler yapıp eğlenebileceklerini ve romantizm yaşayabileceklerini anlatmaya çalıştım. Her şeyin para olmadığını, bazen insanın içinden gelerek kendi eliyle emek verip hazırladığı bir şeyin de çok kıymetli bir hediye olabileceğini göstermek istedim. Her iki kitabımı da okurlarımla dijital formatta buluşturdum.

8- Soru: Kitaplarınızdaki konuları yazmaya yönlendiren en önemli etken ya da etkenler

nelerdir?

Beni bu konuları yazmaya yönlendiren en önemli etken; hem çevremde hem de sosyal medyada gördüğüm tek taraflı suçlamalar ve iletişimsizlik oldu. İnsanların kendi hatalarını görmek yerine sürekli karşı tarafı suçlaması, evliliklerin sevgi ve emekten uzaklaşıp sadece sıradan bir sorumluluğa dönüşmesi beni çok düşündürdü. Çocukluğumdan beri dinlediğim insanların içine attığı o sessiz kırgınlıklar ve toplum baskısı altında ezilen duygular, kalemimi doğrudan bu konulara yöneltmemi sağladı.

Ayrıca toplumun ilişkileri ve evlilikleri yalnızca para ya da anlık zevkler üzerine kurmaya başlaması beni derinden etkiledi. Bu yaklaşımın gerçek sevgiyi yansıtmadığını fark ettim; çünkü günümüzde insanlar ikiye bölünmüş durumda. Bir taraf gerçekten emek vermek, sevmek ve değer görmek isterken; diğer taraf sadece parayı, zevki ve eğlenmeyi seçiyor ve ne yazık ki bu zihniyet iyi niyetli olan tarafı da olumsuz etkilemeye başlıyor. İşte tüm bu gidişata dur diyebilmek için kalemi elime almaya odaklandım.

9- Soru: Hikâyeyi kurgularken karakterlerinizin kaderini önceden tamamen planlıyor

musunuz, yoksa yazım sürecinde karakterlerin kendi yollarını çizdiği oluyor mu?

Benim kitaplarım masa başında uydurulmuş hayali kurgulardan değil, doğrudan hayatın içinden gözlemlediğim gerçek insanlardan ve yaşanmışlıklardan oluşuyor. Bu yüzden yazmaya başlamadan önce katı bir plan yapmıyorum. Zaten yazmadan önce anlattığım kişinin yerine geçip onu kendi içimde canlandırıyorum; yazım sürecinde de o duyguları derinden hissettikçe cümleler kendiliğinden akıyor ve konu kendi yolunu çiziyor.

10- Soru: Size ilham veren şeyler nelerdir?

Bana en çok ilham veren yer genellikle sosyal medya oluyor. Çünkü sosyal medyada insanların paylaşımlarına, yazdıkları yorumlara ve yaşadıkları ilişki sıkıntılarına baktığımda toplumun gerçek yüzünü ve insanların içine attığı dertleri çok net görebiliyorum. Oradaki yaşanmışlıklar ve çevremdeki insanların hikâyeleri bana yazacak yeni konular veriyor. Ortam olarak ise yağmurlu ve rüzgârlı havaların dinginliği zihnimi açıyor, yazma hevesimi artırıyor.

11- Soru: En çok hangi dönemlerde üretken oluyorsunuz ve yazma konusunda sizi en çok

motive eden şey nedir?

En çok dış dünyanın gürültüsünün tamamen bittiği gece saatlerinde ve yağmurlu, rüzgârlı havalarda üretken oluyorum. O sakinlikte zihnim açılıyor ve kendimi yazacağım konuya çok daha rahat verebiliyorum. Yazma konusundaki en büyük motivasyonum ise bir insanın ruhuna dokunabilmek ve yaşadıkları sıkıntılarda onlara küçük de olsa bir yol gösterebilmek. Okurlarımdan “Beni anlatmışsınız, yalnız olmadığımı hissettim” gibi dönüşler almak bana devam etmek için en büyük gücü veriyor.

12- Soru: Okuyucular neden sizin kitabınızı okumalı?

Okuyucular kitaplarımı okumalı; çünkü bu satırlarda sadece bir tarafı haklı çıkaran, sosyal medyadaki o yapay ve kutuplaştırıcı sözler yok. Her iki tarafın da kırgınlıklarını, hatalarını ve sorumluluklarını tarafsız bir gözle anlattım. Unutulan Değerler kitabımı okuyanlar ilişkilerinde nerede hata yaptıklarını görüp kendi eksikleriyle yüzleşebilir; Evlilikte Romantizm kitabımı okuyanlar ise evliliklerinin sadece iş ve sorumluluktan ibaret olmadığını fark edip ilişkilerine yeniden heyecan katabilirler. Kısacası okurlar bu sayfalarda uzak bir yazarı değil, doğrudan kendi hayatlarını bulacaklar.

13- Soru: Kitap ya da kitaplarınızdaki ana fikirler ve vermek istediğiniz mesajlar nelerdir?

Kitaplarımın en temel ana fikri, günümüzde unutulmaya yüz tutan gerçek sevgiyi, saygıyı ve birlikte emek verme bilincini yeniden hatırlatmaktır. İnsanlara ilişkilerde sadece karşı tarafı suçlamak yerine kendi hatalarıyla yüzleşmeleri gerektiğini, “ben” demeyi bırakıp “biz” olabildiklerinde sorunların çözüleceğini anlatmak istedim. Ayrıca sevginin maddiyattan ve gösterişten ibaret olmadığını; çiftlerin küçük emeklerle, mahremiyetlerini koruyarak ve birbirlerine zaman ayırarak ilişkilerini her zaman canlı tutabileceklerini göstermek en büyük mesajımdır.

14- Soru: Yazar olmanın ve yazmanın sizin için zor yanları nelerdir, bunlarla nasıl başa

çıktınız?

Benim için zor olan yazmak; çünkü ben genel olarak yazmayı pek seven bir insan değilim. Ama bununla başa çıkıyorum. Bazı durumlarda yazmak istemediğimde sesli yanıtı açıp, karşımda birisi varmış ve bu sorunları yaşıyormuş gibi anlatıyorum. Sonra bunu alıp yapay zekâya sadece düzenlettirip kopyalıyorum.

Evet, şimdi diyeceksiniz ki “Yani yapay zekâ yapıyor.” Aslında hayır. Açık konuşmak gerekirse şu ana kadar hep açık oldum; ben noktalama işaretlerini ya da virgülü nerede kullanacağımı pek bilen bir insan değilim. Ve dediğim gibi yazmayı da pek seven bir insan değilim. Şimdi diyeceksiniz ki “Böyle yazar mı olur?” Evet, bana göre olur. Yazar demek sadece yazmakla değildir; anlatmakla ve onu karşı tarafa hissettirmekledir.

Eğer benim gibi olanlar varsa size şöyle bir tüyo verebilirim: Yazmak istemediğinizde ya da bazı bilmediğiniz durumlarda yapay zekâyı kullanabilirsiniz ama tamamen değil. Örnek vereyim; ben yapay zekâyı kullandığımda her şeyimi değiştirmemesini, metinlerime kesinlikle dokunmamasını, sadece düzenlemesini ve noktalama işaretlerini koymasını isterim. Bunu yapabilirsiniz, burada da sizin emeğiniz var. Lakin tamamen yapay zekâya yaptırmak; işte işler burada kızışabilir.

15- Soru: Yazar tıkanıklığı yaşadığınızda bu durumun üstesinden nasıl geliyorsunuz?

Bazen insan bir konuda tıkanabiliyor; aklına bir şey gelmiyor, yeni fikirler üretemiyor ve ilham bulamadığı durumlar oluyor. Ben de bunlardan birini yaşadığımda kullandığım yapay zekâ tabanlı bir hikâye uygulaması var. İnsanların kurguladığı ve yapay zekâ aracılığıyla karşılıklı konuşarak ilerleyebildiğin bu uygulamada, istediğin her durumu canlandırabiliyorsun.

Ben burada genellikle aldatan, karşısındakini kullanan, şiddet uygulayan ya da bir kadın ile erkeğin yaşadığı zorlu duygusal durumları canlandırıp o duyguları bizzat hissederek yazmaya çalışıyorum. O atmosferin içine girip karakterlerin yaşadıklarını hissetmek zihnimdeki tıkanıklığı açıyor ve yeniden yazmaya başlamamı sağlıyor. Aynı zamanda bazen Instagram’da gördüğüm bir videoyla aklıma direkt bir fikir düşüyor ve o dakikada hemen yazmaya çalışıyorum. Bazen de kendimi çok fazla yormayıp biraz dinleniyorum ve aklıma geldikçe yazıyorum.

16- Soru: Kitaplarınızı kitlelere ulaştırmak, kendinizi tanıtmak ve düşüncelerinizi insanlara

anlatmak için ne gibi organizasyonlar yapıyorsunuz?

Kitaplarımı dijital ortamda yayınladığım için geleneksel organizasyonlar veya fiziki imza günleri yerine gücümü tamamen sosyal medyadan alıyorum. Özellikle Instagram üzerinden ilişkiler, evlilik ve hayat üzerine paylaştığım kısa videolar ve yazılarla okurlarıma doğrudan ulaşıyorum. Bu içerikleri beğenip benimle aynı duyguları paylaşan insanlar dijital kitaplarıma kolayca erişebiliyor ve düşüncelerini doğrudan benimle paylaşabiliyor.

17- Soru: Kitap fuarlarındaki okur-yazar buluşmalarının sizin için önemi nedir?

Eserlerini dijital ortamda yayınlayan ve bu yolculuğun henüz başında olan bir yazar olarak şu ana kadar fiziki bir kitap fuarına katılmadım. Ama benim için okur-yazar buluşması demek, insanların yazdığım satırlarda kendi dertlerini ve duygularını bulabilmesidir. Bugün sosyal medya ve mesaj kutularım üzerinden düşüncelerimi paylaştığım her anı bu buluşmanın en samimi hali olarak görüyorum.

Nitekim okuyucularımdan metinlerimin güzel, akıcı ve doğru bir anlatıma sahip olduğuna dair çok kıymetli geri dönüşler de alıyorum. İlerleyen zamanlarda kitaplarım daha fazla insana ulaştığında, gelecekte katılacağım fuarlarda okurlarımla yüz yüze gelip onların hikâyelerini dinlemek benim için en büyük heyecan ve mutluluk kaynağı olacak.

18- Soru: Şu an üzerinde çalıştığınız yeni projeleriniz ve keşfetmek istediğiniz yeni

projeleriniz var mı?

Evet, şu an üzerinde çalıştığım ve yazmaya devam ettiğim Gerçek Bir Kraliçe Nasıl Olmalı? adlı yeni bir kitabım var. Bu kitap tamamen kadınları anlatan bir eser olacak. Gerçek bir kadının nasıl olması gerektiğini, nasıl ayakta kalabileceğini ve zorluklarla nasıl mücadele etmesi gerektiğini ele alıyorum. Aynı zamanda kadınların yaptığı yanlışları, hataları, insanlarla nasıl baş edebileceklerini ve hayata karşı nasıl tutunabileceklerini anlattığım bir rehber niteliğinde olacak.

Bunun yanında ileride sadece bu alanla sınırlı kalmayıp farklı türlerde de eserler kaleme almayı planlıyorum. Fantastik, macera, roman, polisiye, gizem ve aşk gibi pek çok farklı türde yeni hikâyeler yazmayı hedefliyorum.

19- Soru: Okuyuculardan aldığınız, sizi en çok duygulandıran ya da şaşırtan geri dönüşler

nelerdir?

Henüz bu yolculuğun başında olmama rağmen okuyucularımdan metinlerimin akıcı, samimi ve doğru tespitler içerdiğine dair çok güzel yorumlar alıyorum. Birilerinin yazdığım satırlarda kendi duygularını bulduğunu bilmek ve “çok doğru anlatmışsınız” dediğini duymak beni hem çok duygulandırıyor hem de doğru yolda olduğumu hissettiriyor. Bu güzel geri dönüşler bana yazmaya devam etmek için en büyük cesareti veriyor.

20- Soru: Edebiyat yolculuğunun başında olan yazar adaylarına ne gibi tavsiyelerde

bulunmak istersiniz?

Gerçekten bir yazar olmak istiyorsanız hiç vakit kaybetmeden başlayın. Yazamıyor musunuz? Sakıncası yok; koyun önünüze telefonu, açın sesli mesajı ve sanki karşınızda birisi varmış da ona anlatıyormuşsunuz gibi anlatın. Çünkü yazarlık sadece kâğıda dökmekle değil, anlatabilmekle de ilgilidir. Şunu unutmayın ki çok eski zamanlarda bazı yazarlar yazı bilmedikleri için kendileri söyler başkalarına da yazdırırlardı yani yazar olmak sadece yazmak değildir bunu dile getirmek anlatabilmek bu da bir yazarlıktır.

Kitaplarınızı birkaç insan almadı ya da güzel yorumlar gelmedi diye kendinizi kötü zannedip vazgeçmeyin. Belki daha yolun başındasınızdır, belki düzenlemeniz gereken yerler vardır ya da sadece o kişiye hitap etmiyorsunuzdur. Ne olursa olsun denemeye ve yazmaya devam edin. İlla hemen alacaklar diye bir şey yok; siz kendiniz için yazın ve doğru bildiğiniz yolda ilerleyin. Emek verdiğiniz o kitap illa bir gün hak ettiği değere ulaşır, endişelenmeyin.

Her zaman motivasyonunuzu yüksek tutun ama hemen yazar olacağım, ünlü olacağım düşüncelerine de kapılmayın. Bazen bu yolculuk emek ve zaman ister; nasıl ki bir şarkı çıktığı an değil de yıllar sonra popülerleşip kıymeti anlaşılıyorsa, yazarlık da böyledir. Bu süreçte her zaman çevrenizi gözlemlemeyi, insanları anlamayı ve yeni fikirler edinmeyi elden bırakmayın.

Ek not olarak şunu belirtmek isterim; bir yazar tıkandığında çevresinden veya yapay zekadan yardım almaktan asla çekinmemelidir. Bana göre bir eseri sıfırdan yapay zekaya yazdırmak emek değildir; ancak kendi kurgunuzu, karakterlerinizi ve fikirlerinizi ortaya koyup sadece aklınıza gelmeyen ufak bir noktayı tamamlamasını veya noktalama işaretlerini düzeltmesini istemek kesinlikle emektir. Ben de içerik üretirken ve yazarken bazen sesli konuşuyor, eksik kaldığım noktalarda yapay zekadan destek alıyorum. Önemli olan tamamen ona yaslanmamak, kendi ruhunuzu işin içinde tutmaktır.

Mükemmel olmak ya da ilk seferde hatasız bir kitap çıkarmak zorunda değilsiniz; biz insanlar hatalarımızla öğreniriz. Çevreden gelen “Emek vermemişsin, yapay zekaya yaptırmışsın” gibi kırıcı yorumları kesinlikle kafanıza takmayın. Unutmayın, en profesyonel yazarlar bile bazen hata yapabilirler. Yazarlık sadece masa başına oturup yazmak değil, hissederek üretmektir; bu yüzden kimseye kulak asmadan, kendi istediğiniz gibi üretmeye devam edin.

İlgili Yazılar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir