RÖPORTAJ: EKREM YURTDAŞ

VARYASYON KALEMLER E-DERGİSİ

RÖPORTAJ

Ekrem Yurtdaş

“Kalemin Ritmi, Yüreğin Sesi”

1. Eser sahibi kimdir? Sizi yakından tanıyabilir miyiz?

Ben Ekrem Yurtdaş. Hayatın farklı alanlarında çalışmış, insanları, yaşananları ve hayatın görünmeyen yönlerini gözlemlemeyi seven biriyim.

Yazarlık benim için hem hayatın içinden doğan bir ihtiyaç hem de kendimi ifade edebildiğim bir alan. Bazen insanın içinde birikenleri anlatabileceği birine ihtiyacı olur. Ben zamanla bu ihtiyacın karşılığını kalemde buldum.

Yazmak benim için yalnızca hikâyeler anlatmak değil; insanı, hayatı, seçimleri, yalnızlığı ve varoluşu sorgulamak anlamına geliyor. Kimi zaman kendimi anlamak, kimi zaman da başkalarının kendi hayatlarında karşılık bulabileceği duygulara dokunmak için yazıyorum.

Henüz yolun başında olduğumu düşünüyorum. Çünkü insan kendini tanıdıkça anlatacaklarının da değiştiğine inanıyorum.

2. Yazarlığa adım atmanızda ki asıl kırılma noktası ne oldu?

Yazmaya başlamamın arkasında, içimde sürekli konuşan ve kendine bir çıkış yolu arayan düşünceler vardı.

Zihnimde çoğu zaman cevaplanmamış sorular, yarım kalmış cümleler ve üzerine düşündükçe yeni sorular doğuran duygular birikiyordu. Bazen bir insanı, bazen yaşanan bir olayı, bazen de hayatın kendisini sorgularken buluyordum kendimi.

Bir noktadan sonra anladım ki bazı düşünceler insanın içinde sessizce kalmıyor. Anlatılmak, paylaşılmak ve bir şekilde hayat bulmak istiyor. Ben de onlara kalemimle bir yol açmaya çalıştım.

Belki de yazmak benim için düşüncelerimden kurtulmak değil, onlarla yüzleşmenin bir yoluydu.

3. Sizi ilk kez kalemi elinize almaya iten özel bir an var mıydı?

Bence insan, hayat ve varoluş birbirinden ayrı düşünülemez. Çünkü hayatı anlamlı veya anlamsız kılan; insanın yaşadıkları, seçimleri, ilişkileri ve kendi varlığıyla kurduğu bağdır.

Yazarken yalnızca insanı değil, insanın içinde bulunduğu dünyayı da anlamaya çalışıyorum. Bazen kişisel bir hikâyeden yola çıkıyorum, bazen toplumsal bir meseleye bakıyorum. Ancak dönüp dolaşıp yine insanın kendisiyle karşılaşıyorum.

İnsan neden böyle davranır, neden mutlu olamaz, neden sahip olduklarıyla yetinemez, neden sürekli bir anlam arar? Bu sorular yazdıklarımın temelini oluşturuyor.

Sanırım benim için yazmak, insanı anlamaya çalışırken hayatı da anlamlandırma çabası.

4. Çocukluğunuzdaki veya gençliğinizdeki okuma alışkanlıklarınızın bugünkü yazım dilinize ve üslubunuza nasıl bir etkisi oldu?

Edebî yolculuğumda düşünceleriyle ve eserleriyle iz bırakan bazı yazarlar var. Albert Camus, Oğuz Atay, Dostoyevski ve Sabahattin Ali bunların başında geliyor.

Bu yazarların beni etkileyen en önemli yönü, insanı yalnızca dışarıdan anlatmamaları; onun iç dünyasına, çelişkilerine, yalnızlığına ve anlam arayışına dokunmaları.

Camus’nün insanın varoluşuna ilişkin sorgulamaları, Oğuz Atay’ın insanın kendisiyle ve toplumla yaşadığı çatışmaları ele alış biçimi, Dostoyevski’nin insan ruhunun derinliklerine inmesi ve Sabahattin Ali’nin insanın duygularını yalın ama güçlü bir dille anlatması benim için çok kıymetli.

Onlardan etkilenmek, onlar gibi yazmak istediğim anlamına gelmiyor. Aksine, her yazarın kendi sesini bulması gerektiğine inanıyorum. Ben de okuduklarımdan beslenerek kendi sesimi ve anlatım biçimimi bulmaya çalışıyorum.

5. Hangi deneyimlerden sonra yazar olmaya karar verdiniz?

Aynı Hayatın İçinde’yi yazarken aslında yalnızca bir karakterin hikâyesini anlatmak istemedim. Kendi içimde yaşadığım hâlleri, sorgulamaları, çelişkileri ve duyguları kaleme aldım. Ancak zamanla fark ettim ki bunlar yalnızca bana ait değildi. Benzer duyguları yaşayan, hayatın içinde kendine bir yer bulmaya çalışan, geçmişiyle geleceği arasında kalan milyonlarca insan vardı.

Murat’ın hikâyesinde biraz kendimi, biraz da çevremde gözlemlediğim insanları buldum. Çünkü insanın yaşadığı bazı duyguların kişisel sınırları aştığına inanıyorum. Yalnızlık, pişmanlık, umut, arayış ve yeniden başlama isteği pek çok insanın ortak hikâyesi.

Bu kitabı yazarken en çok istediğim şey, okurun sayfalar arasında kendinden bir parça bulabilmesiydi. Belki de bir kitabın en güzel tarafı budur: Başka birinin hikâyesini okurken kendi hayatınla karşılaşmak.

6. İyi bir yazar olmanın şartları nelerdir siz bu yolda nasıl bir yöntem izlediniz?

Genellikle gece yazmayı tercih ediyorum. Çünkü gece, zihnimin daha berrak olduğu ve düşüncelerimi daha rahat toparlayabildiğim bir zaman dilimi.

Yazmaya başlamadan önce hikâyeyi zihnimde belli bir olgunluğa ulaştırmayı seviyorum. Karakterleri, olayların akışını ve anlatmak istediğim temel düşünceyi kafamda oturttuğumda kaleme sarılıyorum.

Benim için yazmak yalnızca kelimeleri yan yana getirmek değil. Önce anlatacağım dünyanın içinde yaşamam, karakterleri tanımam ve onların ne hissettiğini anlamam gerekiyor.

Hikâye zihnimde şekillendikten sonra yazmak, düşüncelerimin kelimelere dönüşmesi gibi oluyor.

7. Kaleme aldığınız ilk kitap nedir ve varsa diğer kitaplarınız nelerdir?

Elbette böyle dönemler oluyor. Ancak kendimi yazmaya zorlamayı doğru bulmuyorum. İstediğim duyguyu veya anlatmak istediğim düşünceyi yakalayamadığımda biraz beklemeyi tercih ediyorum.

Zihnimi dinlendiriyor, düşüncelerimin kendi hâlinde olgunlaşmasına izin veriyorum. Çünkü yazarken benim için önemli olan yalnızca bir şeyler üretmek değil, gerçekten hissettiğim ve anlatmak istediğim şeyi doğru kelimelerle aktarabilmek.

Bazen bir cümleye ulaşmak için saatlerce düşünmek yerine ondan uzaklaşmak gerekiyor. İnanıyorum ki bazı kelimeler, insan onları aramayı bıraktığında kendiliğinden geliyor.

8. Kitaplarınızdaki konuları yazmaya yönlendiren en önemli etken ya da etkenler nelerdir?

Aslında okurun kitabımı bitirdiğinde bütün bunlardan biraz yaşamasını isterim.

Hayatını sorgulasın, kendini anlamaya çalışsın ve belki de uzun zamandır içinde taşıdığı ama adını koyamadığı duygularla karşılaşsın. Okurken yalnız olmadığını hissetsin. Çünkü bazen insan, yaşadığı duyguların yalnızca kendisine ait olduğunu düşünür. Oysa benzer hikâyeleri, benzer kırılmaları ve benzer arayışları yaşayan milyonlarca insan var.

Okurlarıma kesin cevaplar vermek gibi bir amacım yok. Aksine, bazen bir sorunun insanı yeni düşüncelere götürebileceğine inanıyorum.

Bir kitabı kapattıktan sonra okurun zihninde yeni bir soru, kalbinde küçük bir iz bırakabilirsem benim için bu çok değerli. Çünkü edebiyatın yalnızca anlatmak değil, düşündürmek ve hissettirmek olduğuna inanıyorum.

9. Hikâyeyi kurgularken karakterlerinizin kaderini önceden tamamen planlıyor musunuz, yoksa yazım sürecinde karakterlerin kendi yollarını çizdiği oluyor mu?

Günümüz edebiyatını değerlendirirken insanın içinde bulunduğu yaşam koşullarını göz ardı edemeyiz. Sosyal medya, hızlı tüketim alışkanlıkları ve modern yaşamın getirdiği koşuşturma bizi giderek okumaktan uzaklaştırıyor.

Ancak bunun yalnızca insanların kitaplara olan ilgisini kaybetmesiyle ilgili olduğunu düşünmüyorum. Bugün pek çok insan gününü hayatta kalabilmek, geçimini sağlayabilmek ve sorumluluklarını yerine getirebilmek için harcıyor. Böyle bir yaşam mücadelesinin içinde insan bazen okumaya, düşünmeye ve kendine zaman ayırmaya fırsat bulamıyor.

Oysa okumak yalnızca boş zaman etkinliği değil, insanın kendisine ayırdığı değerli bir zamandır.

Bence bir kitabın gerçek değeri de yalnızca kaç sattığıyla ölçülemez. Bir insanın hayatına dokunabilmesi, düşüncelerinde bir değişime neden olabilmesi ve yıllar sonra bile hatırlanması çok daha kıymetlidir.

10. Size ilham veren şeyler nelerdir?

Başlangıçta yazmak benim için bir tercihti. Kendimi ifade etmek, düşüncelerimi paylaşmak ve içimde biriken sorulara kelimelerle karşılık bulmak istiyordum.

Ancak zamanla okurlardan aldığım tepkiler, yazmaya bakışımı değiştirdi. Yazdıklarımda kendilerinden bir parça bulan, duygularına tercüman olduğumu söyleyen insanları gördükçe bunun benim için sıradan bir uğraş olmadığını fark ettim.

Bir insanın kaleme aldığı birkaç cümlenin başka bir insanın hayatına dokunabilmesi çok özel bir duygu. Sanırım yazarlık benim için tam da o noktada bir tercihten tutkulu bir amaca dönüştü.

Artık yalnızca kendim için değil, yazdıklarımda kendini bulabilecek insanlar için de yazıyorum.

11. En çok hangi dönemlerde üretken oluyorsunuz ve yazma konusunda sizi en çok motive eden şey nedir?

Gelecekteki eserlerimde de insanı, hayatı ve varoluşu sorgulayan bir çizgide ilerlemek istiyorum.

Benim için bir hikâye anlatmak kadar, o hikâyenin okurda uyandırdığı düşünceler de önemli. Okurun yalnızca karakterlerin yaşadıklarını takip etmesini değil, zaman zaman kendi hayatına dönüp bakmasını istiyorum.

İnsan neden yaşar, hayatın anlamı nedir, gerçekten kendi istediğimiz hayatı mı yaşıyoruz, yoksa bize sunulan hayatın içinde mi kayboluyoruz? Bu soruların edebiyatımda önemli bir yeri olmasını istiyorum.

Gelecekte nasıl bir yazar olarak anılacağımı zaman gösterecek. Ancak arzum, kitaplarımı okuyan insanların sayfaları kapattıktan sonra da düşünmeye devam etmesi. Çünkü bazen bir kitabın asıl yolculuğu, son sayfası okunduğunda başlar.

12. Okuyucular neden sizin kitabınızı okumalı?

Ben de yazarlık yolculuğunun henüz başında olan biriyim. Bu nedenle kendimi birilerine öğüt verecek bir noktada görmüyorum. Ancak hayata dair benimsediğim bir düşünceyi paylaşabilirim.

İnsan, kimin ne diyeceğini sürekli düşünerek yaşarsa bir süre sonra kendi sesini duyamaz hâle geliyor. Bu nedenle insanın başkalarının beklentilerinden bağımsız olarak, içinden geldiği gibi yaşayabilmesi gerektiğine inanıyorum.

Hata yapmaktan, eleştirilmekten ve yanlış anlaşılmaktan korkmamak gerekiyor. Çünkü insan bazen en çok hata yaptığı zamanlarda kendini tanıyor ve gelişiyor.

Belki de kendime de hatırlattığım en önemli şey şu: Başkalarının nasıl görmemizi istediği biri olmaya çalışırken, gerçekten kim olduğumuzu unutmamalıyız.

13. Kitap ya da kitaplarınızdaki ana fikirler ve vermek istediğiniz mesajlar nelerdir?

Yazarlık yolculuğumda beni en çok mutlu eden anlardan biri, kitabımı okuyan insanların daha ilk sayfalarda Murat’ın hikâyesinde kendilerinden bir parça bulduklarını söylemeleriydi.

Bir okurun, “Daha ilk sayfada Murat’ta kendimden bir parça buldum.” demesi benim için çok kıymetliydi.

Çünkü Murat’ı yazarken yalnızca bir karakter oluşturmamıştım. Kendi içimde yaşadığım bazı duyguları, düşünceleri ve sorgulamaları onun hikâyesine taşımıştım. Ancak bunların başka insanların hayatlarında da karşılık bulduğunu görmek, yazdıklarımın kişisel sınırları aşabildiğini gösterdi.

Sanırım bir yazar için en güzel duygulardan biri, kendi kaleminden çıkan bir hikâyede başka insanların kendilerini bulabilmesidir.

14. Yazar olmanın ve yazmanın sizin için zor yanları nelerdir, bunlarla nasıl başa çıktınız?

Bence iyi bir kitabın tanımı kişiden kişiye değişir. Çünkü her insanın farklı bir iç dünyası, farklı yaşanmışlıkları ve hayata bakış açısı vardır. Bana çok şey ifade eden bir kitap, başka bir okura anlamsız gelebilir. Bu oldukça doğal.

Ben kişisel olarak felsefi derinliği olan, insanın kendisini, hayatı ve varoluşu aradığı eserleri seviyorum. Okurken yalnızca bir hikâyenin içinde ilerlemek değil, o hikâyenin bende uyandırdığı düşüncelerle de yolculuk yapmak hoşuma gidiyor.

Bir kitabı değerli kılan şeyin herkes için aynı olması gerektiğini düşünmüyorum. Bana göre önemli olan, bir eserin okuruyla kurabildiği bağdır. Bazen bir kitap insana yeni bir şey öğretir, bazen kendisinde zaten var olan ama fark edemediği düşünceleri ortaya çıkarır.

Belki de edebiyatın en güzel yanı, aynı kitabın farklı insanlarda bambaşka dünyalar uyandırabilmesidir.

15. Yazar tıkanıklığı yaşadığınızda bu durumun üstesinden nasıl geliyorsunuz?

Yazarlık dışında da hayatın içinde aktif olmayı seviyorum. Spor yapmak, müzik dinlemek ve şarkı söylemek keyif aldığım şeylerin başında geliyor.

En sevdiğim alışkanlıklarımdan biri ise kulaklığımı takıp çevremdeki bütün sesleri bir süreliğine susturarak uzun uzun yürümek. Bu yürüyüşler benim için yalnızca fiziksel bir aktivite değil, aynı zamanda kendimle baş başa kalabildiğim bir zaman dilimi.

Bazen yürürken düşünür, bazen müziğe eşlik eder, bazen de hiçbir şey düşünmeden yoluma devam ederim.

Sanırım insanın kendisine ayırdığı böyle küçük zamanlar, hayatın karmaşası içinde yeniden nefes almasını sağlıyor.

16. Kitaplarınızı kitlelere ulaştırmak, kendinizi tanıtmak ve düşüncelerinizi insanlara anlatmak için ne gibi organizasyonlar yapıyorsunuz?

Edebiyatın dünyayı değiştirdiğine inanmıyorum. En azından dünyayı bir bütün olarak değiştirebileceğini düşünmüyorum. Ancak insanı değiştirebileceğine inanıyorum.

Bir kitap bazen insanın daha önce hiç düşünmediği bir soruyla karşılaşmasını sağlar. Bazen yıllardır savunduğu bir düşünceyi yeniden sorgulatır, bazen de başka insanların hayatlarına ve duygularına daha farklı bakmasına yardımcı olur.

Belki bir kitap dünyadaki savaşları durduramaz, adaletsizlikleri ortadan kaldıramaz veya bütün sorunlara çözüm bulamaz. Ama bir insanın düşüncesini, davranışını ya da hayata bakışını değiştirebilir.

Bence tek bir insanı bile değiştirebilmek bu dünyada büyük bir iştir. Çünkü dünya dediğimiz şey de sonuçta insanlardan oluşuyor.

17. Kitap fuarlarındaki okur-yazar buluşmalarının sizin için önemi nedir, bu etkinliklerin size ve okuyucuya ne gibi katkılar sağladığını düşünüyorsunuz?

Düşünce dünyamı şekillendiren en önemli şeylerden biri geçmişte yaptığım hatalar oldu.

Bugün geriye dönüp baktığımda, geçmişte yaptığım bazı şeyleri bugün asla yapmayacağımı biliyorum. Zamanla değiştim, öğrendim ve bazı konularda farklı düşünmeye başladım. Ancak geçmişimi yalnızca pişmanlıklarla değerlendirmiyorum.

Çünkü insanı bugünkü hâline getiren şey yalnızca doğru kararları değil, yanlış kararları ve onların öğrettikleridir de.

Bazen geçmişteki kendimize kızıyoruz. Oysa o günkü bilgimizle, o günkü duygularımızla ve o günkü bakış açımızla hareket ediyorduk.

Bugünkü ben, geçmişteki hataları yapmazdı. Ama o hataları yapmasaydım bugünkü ben de olmazdım.

Sanırım insanın kendisiyle barışabilmesi biraz da bunu kabul etmesiyle mümkün.

18. Şu an üzerinde çalıştığınız yeni projeleriniz ve keşfetmek istediğiniz yeni projeleriniz var mı?

Bir yazar olarak nasıl hatırlanacağımı çok fazla düşünmüyorum. Benim için önemli olan, yazdıklarımın bir insanın hayatında nasıl bir karşılık bulduğu.

Eğer bir okur kitabımı okuduktan sonra kendi hayatını sorgulamaya başlamışsa, bazı düşüncelerini değiştirmişse veya kendisiyle ilgili yeni bir şey fark etmişse benim için en büyük başarı budur.

Çünkü insanın hayatına dokunabilmek, ona kendi yolculuğunda yeni bir pencere açabilmek çok kıymetli.

Bir insan hayatını sorgulamaya ve değiştirmeye başlamışsa zaten beni hatırlamış olacaktır. Bunun için adımı ezberlemesine gerek yok. Yazdıklarımın onda bıraktığı iz yeterli.

19. Okuyuculardan aldığınız, sizi en çok duygulandıran ya da şaşırtan geri dönüşler nelerdir?

Okurlara söylemek istediğim en önemli şey, hayatın bize verilmiş en değerli zaman olduğunu unutmamaları.

Bir dakika bile geriye dönemediğimiz bu hayatta kimsenin sizi yönlendirmesine, yargılamasına ve kendi doğrularını size dayatmasına izin vermeyin. Elbette başkalarını dinleyin, düşünün, sorgulayın ama hayatınızın kararlarını başkalarının beklentilerine göre vermeyin.

Hata yapmaktan korkmayın. Yanılmaktan, yeniden başlamaktan ve kendinizi keşfetmekten çekinmeyin.

Çünkü hayatın tekrarı yok. Bir gün geriye dönüp baktığımızda “Keşke daha cesur olsaydım, keşke kendim için de yaşasaydım.” demek istemiyorsak bugün kendi hayatımızın içinde gerçekten var olmalıyız.

Unutmayın, başkalarının sizin için çizdiği hayatı yaşarken kendi hayatınızı kaçırabilirsiniz.

20. Edebiyat yolculuğunun başında olan yazar adaylarına ne gibi tavsiyelerde bulunmak istersiniz?

İnsan bazen bütün hayatını kendisini bulmaya çalışarak geçiriyor. Oysa belki de asıl mesele, başkalarının olmak istediği kişiye dönüşmeye çalışırken kendimizden ne kadar uzaklaştığımızı fark etmek.

Hepimiz bir hayatın içindeyiz ama kaçımız gerçekten kendi hayatımızı yaşıyoruz?

Bence insanın kendisine sorabileceği en önemli sorulardan biri bu. Çünkü hayat, yalnızca yaşanıp geride bırakılacak bir zaman dilimi değil; anlamaya, hissetmeye ve keşfetmeye değer bir yolculuk.

Dilerim herkes bir gün kendi hayatının içinde kendisini bulabilir.

İlgili Yazılar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir