HARİKAYDI KADIN
O ki ranadır, selam verir her sabah güne.
Güneş ki kıskanır seni, saklanır sana çekince.
Bir kadın onlar gibi balkonda bekliyor sanırsın güvercin.
Mecali olmasa da çırpınıyor bir çift kanat için.
Uykular yan çizmişler kocasından mecazi..
Akar güne sabah ezanı ile kalkan efsunlu geceden nurani.
Etekleri tutuşmuş hep yere yetişecek gibi.
Şefkat eli denen frenleri, kırar dümenleri.
Eve akan, evden taşan su yolunu çevirirsin; hep yerinde, vaktinde.
Adı kadındır sabri.
O, senin kadınındı oysa ki gamzesiyle harika.
Amenna çabalama boşuna, koyamazsın buseyi dudağına.
Benzerlik etme, harika-i aşk gelmez karıştırmaya.
Mahsur olunmaz misal çizgisel güllerle kuşanmış yanağına.
Analığın gibi bakma kadınına,
Kavgaya davettir.
Arzulu aşk biter ki harika,
Gitmez muhabbet onunla annesi olmaktan
uzağa.
Sevilmek mi sevişmeyi mi isterdin koyu karanlıklarda?
Bir kadın düşün gölgesinde soluklandığın.
İster misin bir de aşkı tekabül etsin?
Gözlerin yalan söylesin, o cevabını izler
bir çift filimde.
Misali bir zavallı papatya, kırmaz kimseyi.
Gıdadır bedenine, kıran olsa dahi yapar üzerine düşeni.
Yer yer yere serilir belli etmez, belki bellidir gel gör ki
Bedeninde, gücünü üzerinde denerseniz dahi.
Daimi mülkiyeti geçse de hevesi
Fayda edeyim ister olur da uzatır dalını, kolunu, kanadını.
Tüm vücudu ile sen mutlu ol ister.
Ararsın seviyor-sevmiyor derken tekrar tekrardan..
Başına taç örerek ellerinle ve sokağı boylarken o harikaydı
Kadın ama sokağa layık değildir
üzerine basılıp çiğnensin diye değil.
Zikir edermiş bitkiler dünyayla bağını kesmiş,
Serden soğuktan geçmiş bir de sırtını vermiş.
Uğrunda ikisinin de ömür verebilmeye niyeti;
ölümüne ilgi, şevket, sevgiye..
İşte onun adı kadın.
~Pakize Özcan (@menekselipencerem)
