“Kalemin Ritmi, Yüreğin Sesi”
1📌 Eser sahibi kimdir? Sizi biraz daha yakından tanıyabilir miyiz?
Eser sahibi Nurhayat Teke.
Eskişehir Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Özel Eğitim Bölümünden mezun olduktan sonra öğretmenlik, idarecilik, köşe yazarlığı ve kitap editörlüğü alanında çalışmalarıma devam etmekteyim.
2📌 Hayatınızın dönüm noktaları, yazarlığa yönelmenizde etkili olan olaylar nelerdi?
Öğrenci iken (ortaokul yılları) günlük tutardım. Yazı yolu ile bir şeyler anlatmayı ve okunduğunu gördükçe (ailem ve öğretmenlerim tarafından) bu durum beni daha da yazmaya pekiştirdi ve tabii okumaya da.
3📌 Yazarlık serüveninizde kaleme aldığınız ilk eser mi? İlk eseriniz neydi?
İlk eser. Şiir üzerine: ‘’düşlem elçisi’’ adında bir kitap.
4📌 Bu ilk adım size ne hissettirdi?
Adımlarımın sıklaşmasını, yere daha sağlam basıp ilerlememi, güzel bir yol kat etmem gerektirdiğini
5📌 Eserlerinizde tekrar eden temalar ya da sizi yansıtan karakterler var mı?
Şiirlerim kısa ve hiç yorucu değil. Tekrar etmekten ziyade; sıralama da bir uyum ile birbirlerinin sanki devamı gibi. Yansıtan karakterler var evet. Cesur, duygularını ötelemeyen, göz ardı etmeyen, hayata tutunmayı dört elle yapan, erkekleşerek değil, kadınlığının damarlarından beslenerek gerçekleştiren aynı benzer kadın karakter var tabii.
6📌 Kendinizi yazdığınız karakterlerde bulduğunuz olur mu?
Beşinci sorunun cevabı bu soru için de geçerli.
7📌 Bugüne kadar yayımlanmış kitaplarınızdan kısaca bahseder misiniz?
Tek şiir kitabım var belirttiğim gibi. Beşinci soruda verdiğim cevap gibi şiirlerim kısa ve yorucu değil. Her şiire giriş; bir ders veya açıklama şeklindeki cümlelerden oluşuyor. Çağrışım zenginliğini yaratmak için kendini parçalamayan, sade ve kısa yalıtılmış sözcüklerden oluşmuş lirik bir kitap.
8📌 Bu kitapların sizin için anlamı nedir?
Bu kitabımın (düşlem elçisi) maviye olan özlemim, tutkum, mücadelem, özgürlüğüm ve duyumsadıklarımı bırakmamaya kararlığım ile hemcinslerime rol model olmak beni çok gururlandırıyor.
9📌 Yazarken size ilham veren şey nedir?
Öyle bir olmazsa olmazım yok. Sessiz ortam yeterli. Yani ilham perilerim yok.
10📌 Bir fikri yazıya dönüştürmeye iten duygu ya da an nedir?
İçsel kıvılcım
11📌 Bir yazar olarak üretim rutininiz nasıldır?
Her gün en az altmış dakika kitap okuma, buna makaleler de dahil. Dışarı çıkıp temiz havada yürüyüş yapma ve insanları gözlemleme, not defterime ya da telefonuma o an aklıma gelen cümleleri kaydetme, o an ki konular üzerine küçük beyin fırtınaları, müzik ve düzenli uyku.
12📌 Belirli bir yazma saatiniz ya da ritüeliniz var mı?
İçsel kıvılcım yaşadığım için hayır yok.
13📌 Yazma sürecinde sizi en çok zorlayan şey neydi?
Hangi türde olursa olsun yazmak, dışarıdan kolay gibi görünse de büyük zihinsel efor ister. Yani; fiziksel değil tükenmişlik hissi çok yoruyor.
14📌 Hiç vazgeçme noktasına geldiğiniz oldu mu?
Kesinlikle hayır.
15📌 Eserlerinizin ana fikirleri ya da vermek istediğiniz temel mesajlar nelerdir?
Özgürlük, özgüven, aşk, akıl, kadın, çocuk, isyan, başkaldırı, güven ve adalet.
16📌 Okuyucunun metnin sonunda zihninde neyle kalmasını istersiniz?
Hayata pozitif ve olumlu bakmalarını.
17📌 Okuyucular neden sizin kitabınızı okumalı?
Şiir, duyguyu damıtır. Mesela bir romanda belki yirmi sayfada anlatılacak bir duygu, bir şiirde birkaç dizede kalbinize çarpar ve okuyucuya yoğun, saf, sarsıcı bir etki verir. Alışkanlıkla baktığınız şeyleri başka bir ışıkta görürsünüz ve aa ben hiç böyle düşünmemiştim dersiniz. Hatta, sanki benim adıma söylemiş bu dizeleri demek için okumalıdırlar.
18📌 Sizi diğer yazarlardan ayıran şey ne olabilir?
Şiir yazdığım için kalemdaşlarıma buradan sevgi ve saygılarımı göndererek, aflarına sığınarak şöyle tarif edebilirim kalemimi:
Dil, duygu, ritim ve algı diyebilirim.
19📌 Son olarak, edebiyat yolculuğunda olan genç yazarlara veya yazar adaylarına ne söylemek istersiniz?
Okumak, yazmanın gizli ustasıdır.
Bol bol kitap okumalarını. Yazmak, ilhamı beklemekle değil, oturup kelimeleri çağırmakla olur.
20📌 Yazmaya yeni başlayanlara bir tavsiye mektubu yazacak olsanız, ilk cümlesi ne olurdu?
Yazmadan evvel okuyun.
