VARYASYON KALEMLER E-DERGİSİ
RÖPORTAJ
Ekrem Yurtdaş
“Kalemin Ritmi, Yüreğin Sesi”
1. Eser sahibi kimdir? Sizi yakından tanıyabilir miyiz?
Ben Ekrem Yurtdaş. Hayatın farklı alanlarında çalışmış, insanları, yaşananları ve hayatın görünmeyen yönlerini gözlemlemeyi seven biriyim.
Yazarlık benim için hem hayatın içinden doğan bir ihtiyaç hem de kendimi ifade edebildiğim bir alan. Bazen insanın içinde birikenleri anlatabileceği birine ihtiyacı olur. Ben zamanla bu ihtiyacın karşılığını kalemde buldum.
Yazmak benim için yalnızca hikâyeler anlatmak değil; insanı, hayatı, seçimleri, yalnızlığı ve varoluşu sorgulamak anlamına geliyor. Kimi zaman kendimi anlamak, kimi zaman da başkalarının kendi hayatlarında karşılık bulabileceği duygulara dokunmak için yazıyorum.
Henüz yolun başında olduğumu düşünüyorum. Çünkü insan kendini tanıdıkça anlatacaklarının da değiştiğine inanıyorum.
2. Yazarlığa adım atmanızda ki asıl kırılma noktası ne oldu?
Yazmaya başlamamın arkasında, içimde sürekli konuşan ve kendine bir çıkış yolu arayan düşünceler vardı.
Zihnimde çoğu zaman cevaplanmamış sorular, yarım kalmış cümleler ve üzerine düşündükçe yeni sorular doğuran duygular birikiyordu. Bazen bir insanı, bazen yaşanan bir olayı, bazen de hayatın kendisini sorgularken buluyordum kendimi.
Bir noktadan sonra anladım ki bazı düşünceler insanın içinde sessizce kalmıyor. Anlatılmak, paylaşılmak ve bir şekilde hayat bulmak istiyor. Ben de onlara kalemimle bir yol açmaya çalıştım.
Belki de yazmak benim için düşüncelerimden kurtulmak değil, onlarla yüzleşmenin bir yoluydu.
3. Sizi ilk kez kalemi elinize almaya iten özel bir an var mıydı?
Aslında tek bir günden ya da tek bir olaydan ziyade, uzun süre içimde biriken ve artık sessiz kalamayan düşüncelerin taşma noktasına gelmesi benim için belirleyici oldu.
Bazen bir insanı, bazen yaşanan bir olayı, bazen de hayatın kendisini sorgularken zihnimde yarım kalmış cümleler ve cevaplanmamış sorular birikiyordu. Onları yalnızca içimde tutmak yerine yazıya döktüğüm ilk anda, kendimle ve düşüncelerimle ilk kez bu kadar açık yüzleştiğimi hissettim.
Kalemi elime almamı sağlayan asıl şey, içimde sürekli konuşan o sese gerçek bir çıkış yolu açma ihtiyacıydı.
4. Çocukluğunuzdaki veya gençliğinizdeki okuma alışkanlıklarınızın bugünkü yazım dilinize ve üslubunuza nasıl bir etkisi oldu?
Okuma yolculuğumda düşünceleriyle ve eserleriyle iz bırakan yazarlar bana insanı yalnızca dışarıdan değil, iç dünyasıyla birlikte görmeyi öğretti. Albert Camus, Oğuz Atay, Dostoyevski ve Sabahattin Ali bunların başında geliyor.
Camus’nün insanın varoluşuna ilişkin sorgulamaları, Oğuz Atay’ın insanın kendisiyle ve toplumla yaşadığı çatışmaları ele alış biçimi, Dostoyevski’nin insan ruhunun derinliklerine inmesi ve Sabahattin Ali’nin insanın duygularını yalın ama güçlü bir dille anlatması bugünkü üslubumda önemli bir yer tutuyor.
Elbette onlardan etkilenmek, onlar gibi yazmak istediğim anlamına gelmiyor. Aksine, her yazarın kendi sesini bulması gerektiğine inanıyorum. Ben de okuduklarımdan beslenerek yalın, sorgulayan ve insanın iç dünyasına dokunan kendi anlatım biçimimi oluşturmaya çalışıyorum.
5. Hangi deneyimlerden sonra yazar olmaya karar verdiniz?
Hayatın farklı alanlarında çalışmak, farklı insan hikâyelerine tanıklık etmek ve kendi içimde yaşadığım sorgulamalar bu kararda belirleyici oldu.
Özellikle geçmişte yaşadığım deneyimler ve yaptığım hatalar düşünce dünyamı derinden şekillendirdi. İnsanı bugünkü hâline getiren şeyin yalnızca doğru kararları değil, yanlış kararları ve onların öğrettikleri olduğunu fark ettim. Bu yaşanmışlıkların ve gözlemlerin yalnızca bende kalmasını istemedim.
Başlangıçta kendimi ifade etmek için attığım adımlar, zamanla okurlardan aldığım tepkilerle ve yazdıklarımda kendinden bir parça bulan insanları gördükçe benim için sıradan bir uğraş olmaktan çıkıp tutkulu bir amaca dönüştü.
6. İyi bir yazar olmanın şartları nelerdir siz bu yolda nasıl bir yöntem izlediniz?
Bence iyi bir yazar olmanın en önemli şartı, insanı ve hayatı samimiyetle gözlemleyebilmek ve kendi sesini kaybetmeden yazabilmektir. Yazmak yalnızca kelimeleri yan yana getirmek değil; önce anlatacağınız dünyanın içinde yaşamak, karakterleri tanımak ve onların ne hissettiğini anlamaktır.
Ben bu yolda genellikle zihnimin daha berrak olduğu gece saatlerinde yazmayı tercih ediyorum. Yazmaya başlamadan önce hikâyeyi zihnimde belli bir olgunluğa ulaştırıyor, karakterleri, olayların akışını ve anlatmak istediğim temel düşünceyi kafamda oturttuktan sonra kaleme sarılıyorum.
Hikâye zihnimde şekillendikten sonra yazmak, düşüncelerimin kelimelere dönüşmesi gibi oluyor.
7. Kaleme aldığınız ilk kitap nedir ve varsa diğer kitaplarınız nelerdir?
Kaleme aldığım ilk kitabım Aynı Hayatın İçinde. Bu eserde kendi içimde yaşadığım hâlleri, sorgulamaları, çelişkileri ve duyguları Murat karakterinin hikâyesi üzerinden anlattım.
Bunun yanı sıra insanı, hayatı ve varoluşu sorgulayan çizgimi sürdürdüğüm yeni çalışmalarım ve okurlarla buluşturmayı hedeflediğim yeni dosya hazırlıklarım da devam ediyor.
8. Kitaplarınızdaki konuları yazmaya yönlendiren en önemli etken ya da etkenler nelerdir?
Bence insan, hayat ve varoluş birbirinden ayrı düşünülemez. Çünkü hayatı anlamlı veya anlamsız kılan; insanın yaşadıkları, seçimleri, ilişkileri ve kendi varlığıyla kurduğu bağdır.
Yazarken yalnızca insanı değil, insanın içinde bulunduğu dünyayı da anlamaya çalışıyorum. Bazen kişisel bir hikâyeden yola çıkıyorum, bazen toplumsal bir meseleye bakıyorum. Ancak dönüp dolaşıp yine insanın kendisiyle karşılaşıyorum.
İnsan neden böyle davranır, neden mutlu olamaz, neden sahip olduklarıyla yetinemez, neden sürekli bir anlam arar? Bu sorular yazdıklarımın temelini oluşturuyor.
Sanırım benim için yazmak, insanı anlamaya çalışırken hayatı da anlamlandırma çabası.
9. Hikâyeyi kurgularken karakterlerinizin kaderini önceden tamamen planlıyor musunuz, yoksa yazım sürecinde karakterlerin kendi yollarını çizdiği oluyor mu?
Yazmaya başlamadan önce hikâyeyi zihnimde belli bir olgunluğa ulaştırmayı, karakterlerin temel yönünü ve olayların ana akışını kafamda oturtmayı seviyorum.
Ancak anlatacağım dünyanın içinde yaşamaya ve karakterlerin ne hissettiğini derinlemesine anlamaya başladıkça, onların kendi iç çatışmalarının ve duygularının hikâyeye yön verdiği anlar da oluyor.
Çünkü karakterleri yalnızca kurgusal birer figür olarak değil, gerçek duyguları ve çelişkileri olan insanlar olarak ele aldığımda, hikâye de kendi doğal akışını buluyor.
10. Size ilham veren şeyler nelerdir?
Bana en çok ilham veren şey insanın kendisi, iç dünyasındaki çelişkiler ve hayatla kurduğu bağ. Bazen gözlemlediğim bir insan, bazen yaşanan sıradan bir olay, bazen de zihnimde beliren tek bir varoluş sorusu yazmam için yeterli oluyor.
Bunun yanında kulaklığımı takıp çevremdeki bütün sesleri bir süreliğine susturarak yaptığım uzun yürüyüşler, müzik dinlemek ve gece sessizliğinde düşüncelerimle baş başa kalmak da zihnimi berraklaştırarak bana ilham veriyor.
11. En çok hangi dönemlerde üretken oluyorsunuz ve yazma konusunda sizi en çok motive eden şey nedir?
Günün kalabalığından uzaklaştığım, zihnimin daha berrak olduğu gece saatlerinde ve kendi içime dönebildiğim sakin dönemlerde çok daha üretken oluyorum.
Yazma konusunda beni en çok motive eden şey ise kaleme aldığım birkaç cümlenin başka bir insanın hayatına dokunabilmesi ve yazdıklarımda kendinden bir parça bulan okurların varlığı. Artık yalnızca kendim için değil, yazdıklarımda kendini bulabilecek insanlar için de yazıyorum.
12. Okuyucular neden sizin kitabınızı okumalı?
Bence bir kitabın gerçek değeri, bir insanın hayatına dokunabilmesi ve düşüncelerinde bir değişime neden olabilmesidir.
Eğer okurlar yalnızca bir olay örgüsü takip etmek değil; kendi hayatlarını sorgulamak, uzun zamandır içlerinde taşıdıkları ama adını koyamadıkları duygularla karşılaşmak ve bu yolculukta yalnız olmadıklarını hissetmek istiyorlarsa kitabımda kendilerinden mutlaka bir parça bulacaklardır.
13. Kitap ya da kitaplarınızdaki ana fikirler ve vermek istediğiniz mesajlar nelerdir?
Aslında okurun kitabımı bitirdiğinde bütün bunlardan biraz yaşamasını isterim.
Hayatını sorgulasın, kendini anlamaya çalışsın ve belki de uzun zamandır içinde taşıdığı ama adını koyamadığı duygularla karşılaşsın. Okurken yalnız olmadığını hissetsin. Çünkü bazen insan, yaşadığı duyguların yalnızca kendisine ait olduğunu düşünür. Oysa benzer hikâyeleri, benzer kırılmaları ve benzer arayışları yaşayan milyonlarca insan var.
Okurlarıma kesin cevaplar vermek gibi bir amacım yok. Aksine, bazen bir sorunun insanı yeni düşüncelere götürebileceğine inanıyorum.
Bir kitabı kapattıktan sonra okurun zihninde yeni bir soru, kalbinde küçük bir iz bırakabilirsem benim için bu çok değerli. Çünkü edebiyatın yalnızca anlatmak değil, düşündürmek ve hissettirmek olduğuna inanıyorum.
14. Yazar olmanın ve yazmanın sizin için zor yanları nelerdir, bunlarla nasıl başa çıktınız?
Yazmanın en zor yanlarından biri, insanın kendi iç dünyasıyla ve duygularıyla yüzleşmesi; hissettiği ve anlatmak istediği şeyi gerçekten doğru kelimelerle aktarabilme çabasıdır.
Bazen aradığınız duyguyu ya da cümleyi hemen yakalayamıyorsunuz. Böyle zamanlarda kendimi zorlamak yerine zihnimi dinlendirerek ve düşüncelerimin kendi hâlinde olgunlaşmasına izin vererek bu süreci aşıyorum.
15. Yazar tıkanıklığı yaşadığınızda bu durumun üstesinden nasıl geliyorsunuz?
Elbette böyle dönemler oluyor. Ancak kendimi yazmaya zorlamayı doğru bulmuyorum. İstediğim duyguyu veya anlatmak istediğim düşünceyi yakalayamadığımda biraz beklemeyi tercih ediyorum.
Zihnimi dinlendiriyor, düşüncelerimin kendi hâlinde olgunlaşmasına izin veriyorum. Çünkü yazarken benim için önemli olan yalnızca bir şeyler üretmek değil, gerçekten hissettiğim ve anlatmak istediğim şeyi doğru kelimelerle aktarabilmek.
Bazen bir cümleye ulaşmak için saatlerce düşünmek yerine ondan uzaklaşmak gerekiyor. İnanıyorum ki bazı kelimeler, insan onları aramayı bıraktığında kendiliğinden geliyor.
16. Kitaplarınızı kitlelere ulaştırmak, kendinizi tanıtmak ve düşüncelerinizi insanlara anlatmak için ne gibi organizasyonlar yapıyorsunuz?
Yazarlık yolculuğunun henüz başında olan biri olarak eserlerimi ve düşüncelerimi okurlarla buluşturmak için edebiyat platformları, dergi söyleşileri ve dijital mecralar üzerinden okurlarla doğrudan iletişim kurmaya özen gösteriyorum.
İlerleyen süreçte de kitabımı daha geniş kitlelere ulaştıracak okur buluşmaları, imza günleri ve edebiyat etkinlikleriyle düşüncelerimi insanlarla yüz yüze paylaşmayı hedefliyorum.
17. Kitap fuarlarındaki okur-yazar buluşmalarının sizin için önemi nedir, bu etkinliklerin size ve okuyucuya ne gibi katkılar sağladığını düşünüyorsunuz?
Kitap fuarları ve okur-yazar buluşmaları, satırların arasında kurulan sessiz bağın gerçek hayatta karşılık bulduğu çok kıymetli alanlar.
Yazar için yazdıklarının başka insanların hayatında nasıl bir iz bıraktığını doğrudan görmek büyük bir motivasyon kaynağı olurken, okur için de hikâyenin arkasındaki düşünce dünyasını yakından tanıma fırsatı sunuyor.
18. Şu an üzerinde çalıştığınız yeni projeleriniz ve keşfetmek istediğiniz yeni projeleriniz var mı?
Gelecekteki eserlerimde de insanı, hayatı ve varoluşu sorgulayan bir çizgide ilerlemek istiyorum.
Benim için bir hikâye anlatmak kadar, o hikâyenin okurda uyandırdığı düşünceler de önemli. Okurun yalnızca karakterlerin yaşadıklarını takip etmesini değil, zaman zaman kendi hayatına dönüp bakmasını istiyorum.
İnsan neden yaşar, hayatın anlamı nedir, gerçekten kendi istediğimiz hayatı mı yaşıyoruz, yoksa bize sunulan hayatın içinde mi kayboluyoruz? Bu soruların edebiyatımda önemli bir yeri olmasını istiyorum.
Gelecekte nasıl bir yazar olarak anılacağımı zaman gösterecek. Ancak arzum, kitaplarımı okuyan insanların sayfaları kapattıktan sonra da düşünmeye devam etmesi. Çünkü bazen bir kitabın asıl yolculuğu, son sayfası okunduğunda başlar.
19. Okuyuculardan aldığınız, sizi en çok duygulandıran ya da şaşırtan geri dönüşler nelerdir?
Yazarlık yolculuğumda beni en çok mutlu eden anlardan biri, kitabımı okuyan insanların daha ilk sayfalarda Murat’ın hikâyesinde kendilerinden bir parça bulduklarını söylemeleriydi.
Bir okurun, “Daha ilk sayfada Murat’ta kendimden bir parça buldum.” demesi benim için çok kıymetliydi.
Çünkü Murat’ı yazarken yalnızca bir karakter oluşturmamıştım. Kendi içimde yaşadığım bazı duyguları, düşünceleri ve sorgulamaları onun hikâyesine taşımıştım. Ancak bunların başka insanların hayatlarında da karşılık bulduğunu görmek, yazdıklarımın kişisel sınırları aşabildiğini gösterdi.
Sanırım bir yazar için en güzel duygulardan biri, kendi kaleminden çıkan bir hikâyede başka insanların kendilerini bulabilmesidir.
20. Edebiyat yolculuğunun başında olan yazar adaylarına ne gibi tavsiyelerde bulunmak istersiniz?
Ben de yazarlık yolculuğunun henüz başında olan biriyim. Bu nedenle kendimi birilerine öğüt verecek bir noktada görmüyorum. Ancak hayata dair benimsediğim bir düşünceyi paylaşabilirim.
İnsan, kimin ne diyeceğini sürekli düşünerek yaşarsa bir süre sonra kendi sesini duyamaz hâle geliyor. Bu nedenle insanın başkalarının beklentilerinden bağımsız olarak, içinden geldiği gibi yaşayabilmesi gerektiğine inanıyorum.
Hata yapmaktan, eleştirilmekten ve yanlış anlaşılmaktan korkmamak gerekiyor. Çünkü insan bazen en çok hata yaptığı zamanlarda kendini tanıyor ve gelişiyor.
Belki de kendime de hatırlattığım en önemli şey şu: Başkalarının nasıl görmemizi istediği biri olmaya çalışırken, gerçekten kim olduğumuzu unutmamalıyız.
