BİR EYLÜL SABAHI
1 Eylül sabahı uyandım.
Çisil Çisil Yağmur yağdığını gördüm. Son bahar mevsimi gelmiş belli ki. Son baharın gelişini müjdeleyen Eylül yağmuru geliyor gelmekte olan.
Son bahar dercesine omuzlarıma ince bir hırka bir fincan sıcacık bir kahve alıp balkondan izleyesim var.
Bu sabah sessiz sessiz yağan yagmurda belki biraz da Islanasım var.
Seviyorum son baharda olsa baharın gelişini müjdeleyen Eylül yağmurunu.
Bir kitapta okumuştum yağan yağmurun her bir tanesini bir melek getirirmiş.
Toprağa inene kadar bırakmazmış. Toprağa teslim Edip çeker gidermiş.
Acaba çıkıp dokunsam o yağmur tanesine.
Beni hissederler mi duyarlar mı içimdeki kalbimdeki bu haykırışı.
Peki ya onlara soru sorsam sizi çok merak ediyorum gökyüzünü bulutları geldiğiniz yerleri onlara soru sorsam bana cevap verirler mi. Bilmem ki.
Hep meçule aşığım ya hep merak ederim işte benimki de böyle bir merak. Gökyüzünde nasıl uçuştuklarını nasıl hizmet ettiklerini sorsam söylerler mi. Bilmem.
Peki ya toprağa sorsam yağmur gelince nasıl sevindiğini .Bana cevap verir mi.
Yağmurun gelişine Yağmura kavuştuğuna nasıl sevindiğini sorsam bana cevap verir mi.
Bilmem.
Ama hissetmek o güzelliği hissetmek yağmurun gelişini hissetmek toprağın yagmura kavuşmasını hissetmek o sessizliğin sesini hissetmek.
Allah’ım ne kadar güzel bir duygu .
Masmavi gökyüzünde bulutlar yine dans ediyor yüklenmiş tanecik tanecik yağmurları nasıl da gönderiyorlar toprağa nasıl hiç itiraz etmeden toprak kabul ediyor. Vay be kahvem bitmiş Çisil çisil yağın Yağmur dinmiş kalbim biraz da üşüdü sanki işte 1 Eylül sabahının yağmuru ve son baharın gelişini müjdeleyen yağmur tanecikleri.
GÜLÜN ÖZÖ ÖZÜNDEN YAZAR:
1 Comment