Öyle Günlere Baktık Ki
Öyle günlere baktık ki,
doğan güneşin ışığını yok saydık.
Öyle umuda tutunduk ki,
yıldızın parıltısını güneş sandık.
Gündüzün değerini bilmedik,
geceyi kendimize mesken yaptık.
Karanlığı huzurla karıştırdık,
kendi gölgemizi ışık sandık.
Güne uyumayı alışkanlık ettik,
geceyi seyretmeyi yaşam sandık.
Camı aralamak bile zor geldi,
kendimizi avutmayı yeter sandık.
Ruhun sessizliğini huzur bildik,
ne halimizi sorguladık ne gözümüzü açtık.
Ruhumuzu derin bir uykuya yatırdık,
ve kendimizi uyandırmaya güç bulamadık.
Fadime Sarıkamış
