HİÇ EMZİRİLMEMİŞ BİR ÇOCUK / ESRA KURAN
Bitik yalnızlıkların şekersiz tadıdır ismin Topraktaki ellerin çatlaklarındaki resmin Yücelen cümlelerden mısralara akıtırken En derûnî yaraların rüzgârındadır cismin Hırsın dik yokuşlarında yol alışı bir devin Cücenin boynuna sus payı takılmış incinin Derin kuyularda aranan haklılık sesiyle Yok oluşunu masalla izler olmuş bir neslin Sen ki sevdalarını açık çayla tüketirken Ben ki seni ten yorgunu hâllerinle severken Telvenin kıvrımlarında görürken ihaneti Yol üstü sevdalardı durağımız sen gelirken Gözlerinin en mavi tonuyla yolculuk eden Hikâyelerini hesapsız çalmış oysa giden Küflenmiş öfkenin kıyısında soluk alınca Nefessiz kalıyor hikâyede yokluğu seven Gözyaşı sığmaz olunca yanaklarıma o an El tutuşu gelir kapıma anılardan kalan Bir…

